Inny wróg — śmierć
Bóg oświadczył, że karą za nieposłuszeństwo jest śmierć. Wydając wyrok na pierwszą kobietę. Jehowa rzekł: „Wielce pomnożę znój twej brzemienności; w bólach porodowych będziesz wydawać dzieci i twoje pożądanie będzie się kierować ku mężowi, a on będzie nad tobą panował”. Do Adama zaś powiedział: „W pocie oblicza twego będziesz jadł chleb, aż powrócisz do ziemi, bo z niej zostałeś wzięty. Bo prochem jesteś i do prochu powrócisz” (Rodzaju 3:16-19). Ta nieposłuszna para została wypędzona z Raju szczęścia na nie uprawianą ziemię. Z biegiem czasu oboje umarli (Rodzaju 5:5).
Adam i Ewa zaczęli wydawać na świat dzieci dopiero po utracie doskonałości. Wszyscy obecnie żyjący ludzie są ich niedoskonałymi potomkami i dlatego wszyscy umierają. Jeden z pisarzy Biblii wyjaśnia to następująco: „Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i tak śmierć przeszła na wszystkich ludzi, bo wszyscy zgrzeszyli”. Na czym polega ten „grzech”? Na chybieniu celu doskonałości, czyli zupełności. Jehowa Bóg nie uznaje ani nie zachowuje przy życiu niczego, co jest niedoskonałe. A ponieważ wszyscy ludzie odziedziczyli grzech i niedoskonałość po pierwszym człowieku Adamie, więc śmierć „króluje” nad nimi (Rzymian 5:12, 14). Upadły człowiek umiera tak samo, jak umierają zwierzęta (Kaznodziei 3:19-21).

 |
Co należy rozumieć przez „śmierć”? Śmierć jest przeciwieństwem życia. Bóg dał człowiekowi możliwość nie kończącego się życia na ziemi pod warunkiem, że będzie posłuszny. Niestety, człowiek okazał się nieposłuszny i został za to ukarany śmiercią, utratą świadomości, niebytem. Bóg wcale nie powiedział człowiekowi, że w razie nieposłuszeństwa i śmierci jego życie zostanie przeniesione do dziedziny duchowej lub do ognistego „piekła”, tylko go ostrzegł: „Stanowczo umrzesz”. To zabójca Diabeł skłamał, mówiąc: „Stanowczo nie umrzecie” (Rodzaju 2:17; 3:4; Jana 8:44). Wszyscy ludzie odziedziczyli po Adamie śmierć jednoznaczną z powrotem do prochu (Kaznodziei 9:5, 10; Psalm 115:17; 146:4).
Czy w takim razie umierający człowiek nie ma już żadnych widoków na przyszłość? Ma, i to wspaniałe! Biblia mówi, że Boski zamiar dania ludziom — również tym, którzy już pomarli — rajskiej ziemi na mieszkanie, niechybnie zostanie urzeczywistniony. Jehowa oznajmia: „Niebiosa są moim tronem, a ziemia jest mi podnóżkiem”. „Wsławię miejsce moich stóp” (Izajasza 66:1; 60:13). Z wielkiej miłości Jehowa posłał na ziemię swego Syna, Słowo, aby przez niego świat ludzki mógł dostąpić życia (Jana 3:16; 1 Jana 4:9). Omówimy teraz trzy ważne zagadnienia, które Jehowa rozwiąże za pośrednictwem swego Syna: 1) zapewnienie wyzwolenia spod władzy śmierci, 2) przywrócenie zmarłych do życia i 3) ustanowienie doskonałego rządu nad całą ludzkością.

Copyright © 2005 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania. All rights reserved.
|
|