Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 My jednak, którzy jesteśmy silni, powinniśmy znosić słabości tych, którzy nie są silni, a nie mieć upodobania w samych sobie. 2 Niech każdy z nas podoba się bliźniemu w tym, co jest dobre, ku jego zbudowaniu. 3 Gdyż nawet Chrystus nie miał upodobania w samym sobie; lecz jak jest napisane: „Obelgi tych, którzy ciebie lżyli, spadły na mnie”. 4 Albowiem wszystko, co niegdyś napisano, napisano dla naszego pouczenia, abyśmy przez naszą wytrwałość i przez pociechę z Pism mieli nadzieję. 5 Oby więc Bóg, który udziela wytrwałości i pociechy, sprawił, abyście mieli między sobą takie samo nastawienie umysłu, jakie miał Chrystus Jezus — 6 tak byście jednomyślnie, jednymi ustami, wychwalali Boga i Ojca naszego Pana, Jezusa Chrystusa.

7 Dlatego serdecznie przyjmujcie jedni drugich, jak i Chrystus serdecznie przyjął nas — ku chwale Boga. 8 Powiadam bowiem, że Chrystus stał się sługą obrzezanych ze względu na prawdomówność Boga, aby potwierdzić obietnice, które On dał ich praojcom, 9 i aby narody wychwalały Boga za jego miłosierdzie. Tak jak jest napisane: „Dlatego będę cię otwarcie wyznawał wśród narodów i będę śpiewał twojemu imieniu”. 10 I znowu mówi: „Weselcie się, narody, z jego ludem”. 11 I znowu: „Wysławiajcie Jehowę, wszystkie narody, i niech go wysławiają wszystkie ludy”. 12 A znowu Izajasz mówi: „Będzie korzeń Jessego oraz ten, który powstaje, by rządzić narodami; na nim narody oprą nadzieję”. 13 Oby Bóg, który daje nadzieję, napełnił was wszelką radością i pokojem dzięki waszej wierze, abyście obfitowali w nadzieję mocą ducha świętego.

14 A ja sam też jestem przekonany co do was, bracia moi, że i wy jesteście pełni dobroci, będąc napełnieni wszelkim poznaniem, i że możecie również jedni drugich napominać. 15 Piszę jednak bardziej otwarcie o pewnych sprawach, niejako przypominając wam ponownie, a to ze względu na niezasłużoną życzliwość, którą Bóg mnie obdarzył, 16 abym był dla narodów publicznym sługą Chrystusa Jezusa, angażującym się w święte dzieło dobrej nowiny Bożej, by dar ofiarny, mianowicie te narody, okazał się godny przyjęcia, będąc uświęcony duchem świętym.

17 Mam zatem powód, by się wielce radować w Chrystusie Jezusie, gdy chodzi o to, co dotyczy Boga. 18 Bo nie odważę się powiedzieć niczego poza tym, co Chrystus zdziałał przeze mnie, aby narody były posłuszne, poprzez moje słowo i uczynek, 19 mocą znaków i proroczych cudów, mocą ducha świętego; tak iż ja od Jerozolimy i w koło aż do Ilirii dokładnie rozgłosiłem dobrą nowinę o Chrystusie. 20 W ten sposób doprawdy postawiłem sobie za cel, by nie oznajmiać dobrej nowiny tam, gdzie już było wymieniane imię Chrystusa, żebym nie budował na cudzym fundamencie; 21 lecz jak jest napisane: „Ujrzą go ci, którym go nie zwiastowano, a ci, którzy nie usłyszeli, zrozumieją”.

22 Dlatego też wielokrotnie napotykałem przeszkody w dotarciu do was. 23 Ale teraz — nie mając już w tych okolicach nietkniętego terenu i od szeregu lat gorąco pragnąc do was dotrzeć, 24 gdy będę w drodze do Hiszpanii — mam przede wszystkim nadzieję, że wędrując tam, ujrzę was i że zostanę przez was odprowadzony kawałek drogi, gdy najpierw się trochę nacieszę waszym towarzystwem. 25 Ale teraz wybieram się do Jerozolimy usługiwać świętym. 26 Gdyż ci w Macedonii i Achai chętnie się podzielili swymi rzeczami, składając datek na biednych wśród świętych w Jerozolimie. 27 Co prawda chętnie to uczynili, ale przecież byli ich dłużnikami; jeśli bowiem narody miały udział w ich rzeczach duchowych, to również winny im publicznie usługiwać rzeczami dla ciała fizycznego. 28 Gdy więc to zakończę i bezpiecznie dostarczę im ten owoc, pójdę przez wasze strony do Hiszpanii. 29 Ponadto wiem, że gdy już przyjdę do was, przyjdę z pełną miarą błogosławieństwa od Chrystusa.

30 A usilnie zachęcam was, bracia, przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, i przez miłość ducha, byście razem ze mną wytężali siły w modlitwach za mnie do Boga, 31 żebym został wyzwolony od niewierzących w Judei i żeby moje usługiwanie, to dla Jerozolimy, okazało się godne przyjęcia przez świętych, 32 abym — gdy za wolą Bożą z radością dotrę do was — wespół z wami doznał pokrzepienia. 33 Niech Bóg, który daje pokój, będzie z wami wszystkimi. Amen.