Przysłów 31:1-31
1 Słowa króla Lemuela, ważkie orędzie, które ku skorygowaniu przekazała mu matka:
2 Cóż mówię, synu mój, i cóż, synu mego łona, i cóż, synu mych ślubów?
3 Nie oddawaj swej energii życiowej kobietom ani swych dróg temu, co prowadzi do zagłady królów.
4 Nie królom, Lemuelu, nie królom pić wino ani wysokim urzędnikom mówić: „Gdzie jest odurzający napój?”, 5 żeby któryś nie pił i nie zapomniał, co ustanowiono, i nie wypaczył sprawy żadnego z synów uciśnienia. 6 Dajcie odurzający napój ginącemu, a wino zgorzkniałym na duszy. 7 Niechaj taki pije i zapomni o swym ubóstwie, i niech już nie pamięta o swym zmartwieniu.
8 Otwórz usta w obronie niemego, w sprawie wszystkich, którzy przemijają. 9 Otwórz usta, sądź w prawości i broń sprawy uciśnionego oraz biednego.
א [’Alef]
10 Żonę dzielną któż znajdzie? Wartość jej daleko większa niż korali.
ב [Bet]
11 Ufa jej serce tego, kto ją ma, i nie brakuje żadnego zysku.
ג [Gimel]
12 Odpłaca mu dobrem, a nie złem, przez wszystkie dni swego życia.
ד [Dalet]
13 Stara się o wełnę oraz len i pracuje nad wszystkim, co sprawia rozkosz jej rękom.
ה [He]
14 Jest jak okręt kupiecki. Z daleka sprowadza swą żywność.
ו [Waw]
15 Wstaje też, gdy jeszcze jest noc, i daje pokarm swym domownikom, a wyznaczony dział swym dziewczętom.
ז [Zajin]
16 Myśli o polu i je nabywa; z owocu swoich rąk sadzi winnicę.
ח [Chet]
17 Przepasuje swe biodra siłą i wzmacnia swe ramię.
ט [Tet]
18 Wyczuwa, że jej poczynania handlowe są dobre; jej lampa w nocy nie gaśnie.
י [Jod]
19 Ręce swoje wyciąga po przęślicę i jej ręce trzymają wrzeciono.
כ [Kaf]
20 Dłoń swą wysuwa ku uciśnionemu, a swe ręce wyciąga do biednego.
ל [Lamed]
21 Nie boi się o swych domowników, jeśli chodzi o śnieg, bo wszyscy jej domownicy są ubrani w podwójne szaty.
מ [Mem]
22 Sporządza sobie nakrycia. Jej odzienie jest z lnu i wełny barwionej czerwonawą purpurą.
נ [Nun]
23 Ten, kto ją ma, jest znany w bramach, gdy zasiada ze starszymi kraju.
ס [Samek]
24 Zrobiła nawet szaty spodnie i je sprzedawała, a pasy dała kupcom.
ע [Ajin]
25 Siła i wspaniałość są jej odzieniem; i śmieje się z dnia przyszłego.
פ [Pe]
26 Z mądrością otwiera swe usta, a na jej języku jest prawo lojalnej życzliwości.
צ [Cade]
27 Czuwa nad biegiem spraw w swoim domu i nie je chleba lenistwa.
ק [Kof]
28 Jej synowie wstają i zwą ją szczęśliwą; powstaje ten, który ją ma — i ją wysławia.
ר [Resz]
29 Wiele córek dzielnie sobie poczyna, ale ty przewyższasz je wszystkie.
ש [Szin]
30 Wdzięk bywa fałszywy, a uroda — próżna; lecz niewiasta, która boi się Jehowy — ta zapewnia sobie sławę.
ת [Taw]
31 Dajcie jej z owocu jej rąk i niech dzieła jej nawet w bramach ją sławią.
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata
