Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 I Jehowa odezwał się do Mojżesza na pustynnych równinach moabskich nad Jordanem, naprzeciw Jerycha, mówiąc: 2 „Wydaj synom Izraela nakaz, żeby ze swej dziedzicznej posiadłości dali Lewitom miasta na zamieszkanie, mają też dać Lewitom teren pastwiskowy okalający te miasta. 3 Miasta będą mieli na mieszkanie, a przyległe pastwiska będą dla ich zwierząt domowych oraz ich stad, jak również dla wszelkich ich dzikich zwierząt. 4 A pastwiska miast, które dacie Lewitom, będą ze wszystkich stron oddalone od muru miasta o tysiąc łokci. 5 I odmierzycie na zewnątrz miasta po stronie wschodniej dwa tysiące łokci i po stronie południowej dwa tysiące łokci, i po stronie zachodniej dwa tysiące łokci, i po stronie północnej dwa tysiące łokci, z miastem w środku. Będzie im to służyć za pastwiska miast.

6 „Oto miasta, które dacie Lewitom: sześć miast schronienia, które dacie, by mógł tam uciec zabójca, a prócz nich dacie czterdzieści dwa inne miasta. 7 Wszystkich miast, które dacie Lewitom, będzie czterdzieści osiem miast wraz z ich pastwiskami. 8 Miasta, które im dacie, będą z posiadłości synów Izraela. Od liczniejszych weźmiecie wiele, a od mniej licznych weźmiecie niewiele. Każdy proporcjonalnie do swego dziedzictwa, które weźmie w posiadanie, da pewną liczbę swych miast Lewitom”.

9 I Jehowa powiedział jeszcze do Mojżesza, mówiąc: 10 „Przemów do synów Izraela i powiedz im: ‚Przeprawiacie się przez Jordan do ziemi Kanaan. 11 I wybierzcie sobie dogodnie położone miasta. Będą wam służyć za miasta schronienia i ucieknie tam zabójca, który nieumyślnie zadał jakiejś duszy śmiertelny cios. 12 I miasta te będą wam służyć za schronienie przed mścicielem krwi, aby zabójca nie poniósł śmierci, dopóki nie stanie przed zgromadzeniem na sąd. 13 A miasta, które dacie, sześć miast schronienia, będą wam służyły. 14 Trzy miasta dacie po tej stronie Jordanu i trzy miasta dacie w ziemi Kanaan. Będą one służyć za miasta schronienia. 15 Te sześć miast będzie służyć za schronienie dla synów Izraela i dla osiadłego przybysza, i dla osiedleńca pośród was, by mógł tam uciec każdy, kto nieumyślnie zadał śmiertelny cios jakiejś duszy.

16 „ ‚A jeśli uderzył go narzędziem żelaznym, tak iż ten umarł, to jest mordercą. Morderca ma bezwarunkowo zostać uśmiercony. 17 A jeśli uderzył go małym kamieniem, od którego ten mógł ponieść śmierć, tak iż umarł, to jest mordercą. Morderca ma bezwarunkowo zostać uśmiercony. 18 A jeśli uderzył go małym drewnianym narzędziem, od którego ten mógł ponieść śmierć, tak iż umarł, to jest mordercą. Morderca ma bezwarunkowo zostać uśmiercony.

19 „ ‚Mściciel krwi uśmierci mordercę. Gdy go napotka, sam go uśmierci. 20 A jeśli z nienawiści popchnął go lub jeśli czyhając, rzucił w niego czymś, żeby umarł, 21 albo z nieprzyjaźni uderzył go ręką, żeby umarł, to ten, kto uderzył, ma bezwarunkowo zostać uśmiercony. Jest on mordercą. Mściciel krwi uśmierci mordercę, gdy go napotka.

22 „ ‚Lecz jeśli niespodziewanie bez nieprzyjaźni popchnął go lub jeśli nie czyhając, rzucił w niego jakimś przedmiotem 23 bądź jakimś kamieniem, od którego ten mógłby ponieść śmierć, a nie widział go, albo sprawił, że to upadło na niego — choć nie żywił do niego nieprzyjaźni i nie pragnął jego krzywdy — tak iż ten umarł, 24 zgromadzenie rozsądzi między tym, który uderzył, a mścicielem krwi, według tych sądów. 25 I zgromadzenie uwolni zabójcę z ręki mściciela krwi, i zgromadzenie odeśle go do miasta schronienia, do którego uciekł, i będzie w nim mieszkał aż do śmierci arcykapłana, który został namaszczony świętym olejkiem.

26 „ ‚Lecz jeśli zabójca wyjdzie poza granicę swego miasta schronienia, do którego uciekł, 27 a poza granicą jego miasta schronienia spotka go mściciel krwi i mściciel krwi zabije zabójcę, to nie poniesie winy krwi. 28 Ten bowiem ma mieszkać w mieście schronienia aż do śmierci arcykapłana, a po śmierci arcykapłana zabójca może wrócić do ziemi będącej jego posiadłością. 29 I będzie to dla was ustawą sądową przez wszystkie wasze pokolenia we wszystkich waszych miejscach zamieszkania.

30 „ ‚Każdy, kto śmiertelnie ugodzi jakąś duszę, ma być zabity jako morderca na podstawie wypowiedzi świadków, ale jeden świadek nie może świadczyć przeciw jakiejś duszy, żeby poniosła śmierć. 31 I nie wolno wam wziąć żadnego okupu za duszę mordercy, który zasługuje na śmierć, gdyż ma on bezwarunkowo zostać uśmiercony. 32 Za kogoś, kto uciekł do swego miasta schronienia, nie wolno wam wziąć okupu, by mógł ponownie zamieszkać w ziemi, zanim umrze arcykapłan.

33 „ ‚I nie wolno wam plugawić ziemi, w której jesteście; krew bowiem plugawi ziemię, a za ziemię nie można dokonać przebłagania w związku z krwią, którą na niej przelano, jak tylko krwią tego, który ją przelał. 34 I nie wolno wam kalać ziemi, w której mieszkacie, pośród której ja przebywam; bo ja, Jehowa, przebywam pośród synów Izraela’ ”.