Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 W owych dniach przyszedł Jan Chrzciciel, głosząc na pustkowiu judejskim 2 i mówiąc: „Okazujcie skruchę, bo przybliżyło się królestwo niebios”. 3 To właśnie o nim powiedziano przez proroka Izajasza tymi słowy: „Słuchajcie! Ktoś woła na pustkowiu: ‚Przygotujcie drogę Jehowy! Prostymi czyńcie jego szlaki’ ”. 4 A tenże Jan miał odzież z sierści wielbłądziej i skórzany pas wokół lędźwi, pokarmem zaś jego były szarańcze oraz dziki miód. 5 Wtedy wychodziły do niego Jerozolima i cała Judea oraz cała kraina nad Jordanem 6 i ludzie byli przez niego chrzczeni w rzece Jordan, i otwarcie wyznawali swe grzechy.

7 Gdy ujrzał wielu faryzeuszy i saduceuszy przychodzących do chrztu, rzekł do nich: „Pomiocie żmijowy, kto wam podsunął myśl, żeby uciekać przed nadchodzącym srogim gniewem? 8 Wydawajcie więc owoc odpowiadający skrusze, 9 a nie ośmielajcie się mówić sobie: ‚Za ojca mamy Abrahama’. Bo powiadam wam, iż Bóg potrafi wzbudzić Abrahamowi dzieci z tych kamieni. 10 Siekiera już jest przyłożona do korzenia drzew; toteż każde drzewo, które nie wydaje wybornego owocu, ma zostać ścięte i wrzucone w ogień. 11 Ja wprawdzie chrzczę was wodą ze względu na waszą skruchę, ale ten, który przychodzi za mną, jest silniejszy niż ja; nie jestem godzien zdjąć mu sandałów. Ten będzie was chrzcił duchem świętym i ogniem. 12 Ma on w ręce szuflę do odwiewania i całkowicie oczyści swe klepisko, i zbierze swą pszenicę do spichrza, ale plewy spali ogniem nieugaszonym”.

13 Wtedy Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby zostać przez niego ochrzczonym. 14 Ale ten próbował go powstrzymać, mówiąc: „To ja potrzebuję być ochrzczony przez ciebie, a ty przychodzisz do mnie?” 15 Odpowiadając, Jezus rzekł do niego: „Niech tym razem tak będzie, bo w ten sposób przystoi nam wykonać wszystko, co prawe”. Wtedy on przestał go powstrzymywać. 16 Gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody; i oto niebiosa się otwarły, i on ujrzał przychodzącego nań ducha Bożego, zstępującego niczym gołąb. 17 Oto też rozległ się głos z niebios, mówiący: „To jest mój Syn, umiłowany, którego darzę uznaniem”.