Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 A gdy minął sabat, Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba, oraz Salome kupiły wonnych korzeni, żeby przyjść i go natrzeć. 2 I w pierwszym dniu tygodnia przyszły do grobowca pamięci bardzo wcześnie, gdy wzeszło słońce. 3 I mówiły jedna do drugiej: „Kto nam odtoczy kamień od wejścia do grobowca pamięci?” 4 Ale gdy spojrzały, zobaczyły, że kamień został już odtoczony, chociaż był bardzo duży. 5 Kiedy weszły do grobowca pamięci, ujrzały młodzieńca siedzącego po prawej stronie, odzianego w białą długą szatę, i były oszołomione. 6 On powiedział do nich: „Otrząśnijcie się z oszołomienia. Szukacie Jezusa Nazarejczyka, którego zawieszono na palu. Został wskrzeszony, nie ma go tu. Oto miejsce, gdzie go złożyli. 7 Ale idźcie, powiedzcie jego uczniom i Piotrowi: ‚Idzie przed wami do Galilei; tam go ujrzycie, tak jak wam powiedział’ ”. 8 One więc, wyszedłszy, uciekły od grobowca pamięci, gdyż ogarnęło je drżenie i silna emocja. I nikomu nic nie powiedziały, bo się bały.

ZAKOŃCZENIE KRÓTKIE

Niektóre późne manuskrypty i przekłady zawierają po Marka 16:8 następujące krótkie zakończenie:

Ale wszystko, co nakazano, opowiedziały krótko tym, którzy byli wokół Piotra. A potem sam Jezus wysłał przez nich od wschodu na zachód święte i niezniszczalne obwieszczenie o wiecznotrwałym wybawieniu.

ZAKOŃCZENIE DŁUGIE

Niektóre starożytne manuskrypty (ACD) i przekłady (V^gSy^c,p) dodają następujące długie zakończenie, które jednak pominięto w אBSy^sArm:

9 Powstawszy wcześnie w pierwszym dniu tygodnia, ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której niegdyś wypędził siedem demonów. 10 Ona poszła i opowiedziała tym, którzy kiedyś z nim byli, pogrążonym w żałości i płaczącym. 11 Ale gdy ci usłyszeli, że ożył i że go widziała, nie uwierzyli. 12 A potem ukazał się w innej postaci dwom z nich w drodze, gdy szli na wieś; 13 a oni wrócili i opowiedzieli pozostałym. Ci również im nie uwierzyli. 14 Później zaś ukazał się samym jedenastu, gdy półleżeli przy stole, i zganił ich za brak wiary oraz zatwardziałość serca, gdyż nie uwierzyli tym, którzy zobaczyli go już wskrzeszonego z martwych. 15 I rzekł do nich: „Idźcie na cały świat i głoście dobrą nowinę całemu stworzeniu. 16 Kto uwierzy i zostanie ochrzczony, ten będzie wybawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. 17 A te oto znaki będą towarzyszyć wierzącym: Dzięki użyciu mojego imienia będą wypędzać demony, będą mówić językami 18 i będą rękami brać węże, a jeśli się napiją czegoś śmiercionośnego, wcale im to nie zaszkodzi. Będą wkładać ręce na chorych i ci wyzdrowieją”.

19 Pan Jezus więc, przemówiwszy do nich, został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. 20 Oni zaś wyszli i wszędzie głosili, podczas gdy Pan współdziałał z nimi i wspierał tę wieść towarzyszącymi znakami.