Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Jeszcze raz wszedł do synagogi, a był tam człowiek z uschłą ręką. 2 Oni więc uważnie go obserwowali, by zobaczyć, czy uleczy tego człowieka w sabat — żeby go mogli oskarżyć. 3 A on powiedział do człowieka z uschłą ręką: „Podnieś się i chodź na środek”. 4 Następnie rzekł do nich: „Czy wolno w sabat spełnić dobry uczynek, czy popełnić zły uczynek, duszę wybawić czy zabić?” Ale oni milczeli. 5 A on, rozejrzawszy się po nich z oburzeniem, przejęty smutkiem z powodu niewrażliwości ich serc, powiedział do tego człowieka: „Wyciągnij rękę”. I on ją wyciągnął, i jego ręka odzyskała sprawność. 6 Wtedy faryzeusze wyszli i wraz z członkami stronnictwa Heroda natychmiast zaczęli się przeciwko niemu naradzać, żeby go zgładzić.

7 Jezus zaś razem ze swymi uczniami oddalił się ku morzu; a szło za nim wielkie mnóstwo ludzi z Galilei i z Judei. 8 Nawet z Jerozolimy i z Idumei, i zza Jordanu oraz z okolic Tyru i Sydonu przyszło do niego wielkie mnóstwo ludzi, usłyszawszy, ilu rzeczy dokonywał. 9 A on powiedział swym uczniom, żeby stale mieli w pogotowiu łódkę, by tłum nie mógł na niego napierać. 10 Uleczył bowiem wielu, tak iż wszyscy, którzy mieli ciężkie dolegliwości, padali na niego, by go dotknąć. 11 Nawet duchy nieczyste, ilekroć go zobaczyły, upadały przed nim i wołały, mówiąc: „Ty jesteś Synem Bożym”. 12 Ale on wiele razy surowo im przykazywał, by go nie ujawniały.

13 I wstąpił na górę, i wezwał tych, których chciał, i oni poszli do niego. 14 I utworzył grupę dwunastu, których też nazwał „apostołami” — żeby z nim pozostali i żeby ich posyłać, aby głosili 15 oraz mieli władzę wypędzania demonów.

16 A w grupie dwunastu, którą utworzył, byli: Szymon, któremu nadał przydomek Piotr, 17 i Jakub, syn Zebedeusza, i Jan, brat Jakuba (i nadał im przydomek Boanerges, co znaczy Synowie Gromu), 18 i Andrzej, i Filip, i Bartłomiej, i Mateusz, i Tomasz, i Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, i Szymon Kananejczyk, 19 i Judasz Iskariot, który później go zdradził.

I wszedł do pewnego domu. 20 Jeszcze raz zebrał się tłum, tak iż oni nawet nie mogli zjeść posiłku. 21 Ale gdy o tym usłyszeli jego krewni, wyszli, by go pochwycić, bo mówili: „Postradał zmysły”. 22 A uczeni w piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy, mówili: „Ma Beelzebuba i wypędza demony za sprawą władcy demonów”. 23 On więc, przywoławszy ich do siebie, przemówił do nich w przykładach: „Jak może Szatan wypędzać Szatana? 24 Przecież jeśli królestwo podzieli się wewnętrznie, to takie królestwo nie może się ostać; 25 i jeśli dom podzieli się wewnętrznie, to taki dom nie zdoła się ostać. 26 Także jeśli Szatan powstał sam przeciwko sobie i podzielił się wewnętrznie, to nie może się ostać, lecz zmierza ku końcowi. 27 Przecież nikt, kto się dostał do domu siłacza, nie zdoła zagrabić jego ruchomości, jeśli najpierw nie zwiąże siłacza; a wtedy ograbi jego dom. 28 Zaprawdę wam mówię, iż wszystko zostanie przebaczone synom ludzkim, bez względu na to, jakich grzechów i bluźnierstw by się bluźnierczo dopuścili. 29 Jednakże kto by zbluźnił przeciwko duchowi świętemu, ten nie ma przebaczenia na wieki, ale jest winien grzechu wiecznego”. 30 Mówili bowiem: „Ma ducha nieczystego”.

31 A jego matka i jego bracia przyszli i stojąc na zewnątrz, posłali do niego, aby go zawołać. 32 Tłum zaś siedział wokół niego, powiedziano mu więc: „Oto twoja matka oraz twoi bracia szukają cię na zewnątrz”. 33 Ale on na to rzekł do nich: „Któż jest moją matką i moimi braćmi?” 34 I rozejrzawszy się po tych, którzy wokół niego w krąg siedzieli, powiedział: „Oto moja matka i moi bracia! 35 Każdy, kto wykonuje wolę Boga, ten jest mi bratem i siostrą, i matką”.