Strona główna Wierzenia Przyszłość Zdrowie Nowości Kontakt Publikacje Języki

Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

Jozuego 24:1-33

1 I Jozue zgromadził w Szechem wszystkie plemiona Izraela, i wezwał starszych Izraela oraz jego naczelników i jego sędziów, i jego urzędników, a oni stawali przed prawdziwym Bogiem. 2 I przemówił Jozue do całego ludu: „Oto, co rzekł Jehowa, Bóg Izraela: ‚Po drugiej stronie Rzeki mieszkali dawno temu wasi praojcowie, Terach, ojciec Abrahama i ojciec Nachora, i służyli innym bogom.

3 „ ‚Po jakimś czasie wziąłem waszego praojca Abrahama z drugiej strony Rzeki i prowadziłem go po całej ziemi Kanaan, i pomnożyłem jego potomstwo. Dałem mu więc Izaaka. 4 Potem Izaakowi dałem Jakuba i Ezawa. Później Ezawowi dałem górę Seir, by wziął ją w posiadanie; Jakub zaś i jego synowie zeszli do Egiptu. 5 Jeszcze później posłałem Mojżesza i Aarona i zacząłem smagać Egipt plagami — tym, co czyniłem pośrodku niego; a potem was wyprowadziłem. 6 Kiedy wyprowadzałem waszych ojców z Egiptu i przyszliście nad morze, wtedy Egipcjanie z rydwanami wojennymi i jeźdźcami ruszyli w pościg za waszymi ojcami, aż do Morza Czerwonego. 7 I ci zaczęli wołać do Jehowy. On więc umieścił ciemność między wami a Egipcjanami i sprowadził na nich morze, i zakrył ich, i wasze oczy widziały, co czyniłem w Egipcie; i zamieszkaliście na pustkowiu na wiele dni.

8 „ ‚W końcu zaprowadziłem was do ziemi Amorytów, którzy mieszkali po drugiej stronie Jordanu, i oni walczyli z wami. Wtedy wydałem ich w waszą rękę, żebyście wzięli w posiadanie ich ziemię, i unicestwiłem ich przed waszym obliczem. 9 Potem wyruszył Balak, syn Cyppora, król Moabu, i walczył z Izraelem. Posłał więc i wezwał Balaama, syna Beora, by wam złorzeczył. 10 Lecz ja nie chciałem słuchać Balaama. Toteż raz po raz wam błogosławił. Tak was wyzwoliłem z jego ręki.

11 „ ‚Potem przeprawiliście się przez Jordan i przyszliście do Jerycha. A właściciele ziemscy z Jerycha, Amoryci i Peryzzyci, i Kananejczycy, i Hetyci, i Girgaszyci, Chiwwici i Jebusyci zaczęli walczyć z wami; ale ja wydałem ich w waszą rękę. 12 Wysłałem więc przed wami poczucie bezradności i ono w końcu wypędziło ich przed wami — dwóch królów Amorytów — nie waszym mieczem ani waszym łukiem. 13 Dałem wam zatem ziemię, co do której się nie trudziliście, i miasta, których nie zbudowaliście, i zamieszkaliście w nich. Jecie z winnic i sadów oliwnych, których nie zasadziliście’.

14 „Teraz więc bójcie się Jehowy i służcie mu w nienaganności i w prawdzie, i usuńcie bogów, którym służyli wasi praojcowie po drugiej stronie Rzeki i w Egipcie, a służcie Jehowie. 15 A jeśli w waszych oczach źle jest służyć Jehowie, to wybierzcie sobie dzisiaj, komu będziecie służyć: czy bogom, którym służyli wasi praojcowie, gdy byli po drugiej stronie Rzeki, czy bogom Amorytów, w których ziemi mieszkacie. Ale ja i mój dom będziemy służyć Jehowie”.

16 Wtedy lud odpowiedział i rzekł: „Jest nie do pomyślenia, żebyśmy odstąpili od Jehowy i służyli innym bogom. 17 Bo to Jehowa, nasz Bóg, wyprowadził nas i naszych ojców z ziemi egipskiej, z domu niewolników, i na naszych oczach dokonał tych wielkich znaków, i strzegł nas przez całą drogę, którą szliśmy, i wśród wszystkich ludów, pośród których przechodziliśmy. 18 I Jehowa wypędzał przed nami wszystkie ludy, nawet Amorytów, mieszkających w tej ziemi. My także będziemy służyć Jehowie, gdyż on jest naszym Bogiem”.

19 Wtedy Jozue rzekł do ludu: „Nie jesteście w stanie służyć Jehowie, bo on jest Bogiem świętym; jest Bogiem wymagającym wyłącznego oddania. Nie przebaczy wam waszego buntowania się i waszych grzechów. 20 Jeśli odstąpicie od Jehowy i będziecie służyć cudzoziemskim bogom, to on też się odwróci i będzie wyrządzał wam szkodę, i wytraci was, chociaż przedtem wyświadczał wam dobro”.

21 Lud zaś powiedział do Jozuego: „Nie, lecz będziemy służyć Jehowie!” 22 Na to Jozue rzekł do ludu: „Jesteście przeciwko sobie świadkami, że sami wybraliście sobie Jehowę, by mu służyć”. Wtedy odrzekli: „Jesteśmy świadkami”.

23 „A teraz usuńcie cudzoziemskich bogów, którzy są pośród was, i nakłońcie swe serca ku Jehowie, Bogu Izraela”. 24 Lud zaś powiedział do Jozuego: „Jehowie, naszemu Bogu, służyć będziemy i jego głosu będziemy słuchać!”

25 I w owym dniu Jozue przystąpił do zawarcia przymierza z ludem oraz do ustanowienia dla nich przepisu i sądowniczego rozstrzygnięcia w Szechem. 26 Potem Jozue zapisał te słowa w księdze Prawa Bożego i wziął wielki kamień, i postawił go tam pod okazałym drzewem, które jest przy sanktuarium Jehowy.

27 I Jozue przemówił do całego ludu: „Oto ten kamień będzie służył za świadka przeciwko nam, gdyż słyszał wszystkie wypowiedzi Jehowy, które on do nas wyrzekł, i będzie służył za świadka przeciwko wam, żebyście się nie wyparli swego Boga”. 28 Wówczas Jozue odprawił lud, każdego do jego dziedzictwa.

29 Po tym wszystkim Jozue, syn Nuna, sługa Jehowy, umarł w wieku stu dziesięciu lat. 30 Pogrzebali go więc na terytorium jego dziedzictwa w Timnat-Serach, które się znajduje w górzystym regionie Efraima, na północ od góry Gaasz. 31 A Izrael służył Jehowie przez wszystkie dni Jozuego i przez wszystkie dni starszych, którzy przeżyli Jozuego i którzy znali całe dzieło Jehowy, jakiego on dokonał na rzecz Izraela.

32 I kości Józefa, które synowie Izraela zabrali z Egiptu, pogrzebano w Szechem na połaci pola, które Jakub nabył ongiś od synów Chamora, ojca Szechema, za pieniądze — za sto sztuk; i odtąd należało ono do synów Józefa jako dziedzictwo.

33 Umarł też Eleazar, syn Aarona. Pogrzebano go więc na Wzgórzu Pinechasa, jego syna, które mu dał w górzystym regionie Efraima.