Jonasza 3:1-10
1 Potem po raz drugi doszło do Jonasza słowo Jehowy, mówiące: 2 „Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i ogłaszaj jej to obwieszczenie, które ci oznajmiam”.
3 Wówczas Jonasz wstał i poszedł do Niniwy zgodnie ze słowem Jehowy. Niniwa zaś była miastem wielkim w oczach Boga, na trzy dni drogi pieszej. 4 W końcu Jonasz wyruszył i przeszedł w mieście odległość jednego dnia drogi pieszej, i obwieszczał, mówiąc: „Jeszcze tylko czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zniszczona”.
5 A mieszkańcy Niniwy uwierzyli Bogu i ogłosili post, i od największego z nich aż do najmniejszego oblekli się w wory. 6 Kiedy ta wieść dotarła do króla Niniwy, wstał on ze swego tronu i zdjął z siebie urzędową szatę, a okrywszy się worem, siadł w popiele. 7 Nadto kazał, by z mocy postanowienia króla i jego wielkich obwołano i powiedziano w Niniwie:
„Żaden człowiek i żadne zwierzę domowe, żadne stado i żadna trzoda nie mają niczego nawet skosztować. Nikt nie ma spożywać pokarmu. Nie mają nawet pić wody. 8 A niech się okryją worami, człowiek i zwierzę domowe; i niech z całej siły wołają do Boga i odwrócą się — każdy od swej złej drogi i od przemocy, która była w ich rękach. 9 Kto wie, może prawdziwy Bóg się odwróci i użali, i odstąpi od swego płonącego gniewu, tak iż nie poginiemy?”
10 I ujrzał prawdziwy Bóg ich uczynki, że zawrócili ze swej złej drogi; i prawdziwy Bóg pożałował nieszczęścia, o którym mówił, że na nich sprowadzi; i nie sprowadził go.
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata
