Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 „Zadmijcie w róg na Syjonie i wydajcie okrzyk wojenny na mojej świętej górze. Niech zadrżą wszyscy mieszkańcy tej ziemi; bo nadchodzi dzień Jehowy, bo jest blisko! 2 Jest to dzień ciemności i pomroki, dzień chmur i gęstego mroku — jak światło brzasku rozproszone na górach.

„Istnieje lud liczny i potężny; takiego jak on nie powołano do istnienia od niezmierzonej przeszłości i po nim już takiego nie będzie przez lata pokolenia za pokoleniem. 3 Przed nim pożerał ogień, a za nim płomień trawi. Przed nim ziemia jest jak ogród Eden, za nim zaś — bezludne pustkowie; a nie było tam też niczego, co by ocalało.

4 „Ich wygląd przypomina wygląd koni, a biegną jak rumaki. 5 Podskakują jakby z odgłosem rydwanów na wierzchołkach gór, jakby z odgłosem płonącego ognia, który pożera ściernisko. Są niczym potężny lud ustawiony w szyku bojowym. 6 Z powodu nich ludy będą znosić dotkliwe boleści. Wszystkie twarze rozpalą się żarem podniecenia.

7 „Biegną jak mocarze. Wspinają się na mur jak wojownicy. Każdy posuwa się własnymi drogami, a swoich ścieżek nie zmieniają. 8 I nie popychają jeden drugiego. Niczym krzepki mąż w drodze — tak idą; nawet gdyby któryś padł pośród pocisków, inni nie przerywają biegu.

9 „Wpadają do miasta. Biegną po murze. Wspinają się na domy. Wchodzą przez okna jak złodziej. 10 W obliczu tego zadrżał kraj, zakołysały się niebiosa. Słońce i księżyc ściemniały, a gwiazdy wstrzymały swój blask. 11 Jehowa zaś wyda głos przed swym wojskiem, gdyż Jego obóz jest bardzo liczny. Ten bowiem, który wprowadza w czyn swoje słowo, jest potężny; bo wielki jest dzień Jehowy i napawa wielkim lękiem, a któż go przetrzyma?”

12 „Teraz zatem — brzmi wypowiedź Jehowy — wróćcie do mnie całym swym sercem, poszcząc i płacząc oraz zawodząc. 13 I rozdzierajcie swe serca, a nie szaty, i wróćcie do Jehowy, swego Boga, gdyż łaskawy on i miłosierny, nieskory do gniewu i obfitujący w lojalną życzliwość — a pożałuje tego nieszczęścia. 14 Kto wie, może on zawróci i pożałuje, i pozwoli, żeby potem pozostało błogosławieństwo, ofiara zbożowa i ofiara płynna dla Jehowy, waszego Boga?

15 „Zadmijcie w róg na Syjonie. Uświęćcie czas postu. Zwołajcie uroczyste zgromadzenie. 16 Zbierzcie lud. Uświęćcie zbór. Zgromadźcie starców. Zbierzcie dzieci i maleństwa ssące piersi. Niech wyjdzie oblubieniec ze swej wewnętrznej izby i oblubienica ze swej komnaty godowej.

17 „Między portykiem a ołtarzem kapłani, słudzy Jehowy, niech płaczą i mówią: ‚Racz się ulitować, Jehowo, nad swym ludem i nie czyń swego dziedzictwa przedmiotem zniewagi, by nad nim panowały narody. Dlaczego mieliby mówić pośród ludów: „Gdzie jest ich Bóg?” ’ 18 A Jehowa wykaże gorliwość o swój kraj i będzie współczuł swemu ludowi. 19 I odpowie Jehowa, i rzeknie swemu ludowi: ‚Oto posyłam wam zboże i młode wino oraz oliwę, i nasycicie się tym; a nie uczynię was już przedmiotem zniewagi pośród narodów. 20 Oddalę też od was mieszkańca północy i rozproszę go po krainie bezwodnej i bezludnym pustkowiu, z twarzą jego ku morzu wschodniemu, a tyłem ku morzu zachodniemu. I uniesie się z niego smród, a stale będzie się z niego unosił odór; bo On w tym, co czyni, dokona wielkiej rzeczy’.

21 „Nie bój się, ziemio. Raduj się i wesel; gdyż Jehowa dokona wielkiej rzeczy w tym, czego dokonuje. 22 Nie bójcie się, zwierzęta polne, bo zazielenią się miejsca wypasu na pustkowiu. Drzewo bowiem wyda swój owoc. Drzewo figowe i winorośl dadzą z siebie energię życiową. 23 A wy, synowie Syjonu, radujcie się i weselcie w Jehowie, swoim Bogu; gdyż na pewno ześle wam deszcz jesienny we właściwej mierze i sprowadzi na was ulewę, deszcz jesienny i deszcz wiosenny, jak na początku. 24 I zapełnią się klepiska oczyszczonym ziarnem, a kadzie tłoczni przepełnione będą młodym winem i oliwą. 25 Wynagrodzę wam też lata, w których żerowała szarańcza, pełzająca szarańcza bezskrzydła, karaluch i gąsienica — moje wielkie wojsko, które wysłałem między was. 26 I będziecie jedli, jedząc i nasycając się, i bezsprzecznie wysławiać będziecie imię Jehowy, swego Boga, który obszedł się z wami w tak zdumiewający sposób; i lud mój nie zostanie zawstydzony po czas niezmierzony. 27 I niechybnie poznacie, że jestem pośród Izraela i że to ja jestem Jehowa, wasz Bóg, a innego nie ma. I lud mój nie zostanie zawstydzony po czas niezmierzony.

28 „A potem stanie się, że wyleję mego ducha na wszelkie ciało i wasi synowie oraz wasze córki na pewno będą prorokować. A waszym starcom śnić się będą sny. Młodzieńcy wasi zaś będą mieć wizje. 29 I nawet na sług oraz na służebnice wyleję w owych dniach mego ducha.

30 „I dam prorocze znaki na niebiosach oraz na ziemi — krew i ogień, i słupy dymu. 31 Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie wielki i napawający lękiem dzień Jehowy. 32 I stanie się, że każdy, kto wzywa imienia Jehowy, ujdzie cało; bo ci, którzy przeżyją, znajdą się na górze Syjon i w Jerozolimie — jak powiedział Jehowa — i wśród ocalałych, których Jehowa wzywa”.