Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Potem Hiob otworzył usta i zaczął złorzeczyć swemu dniowi. 2 Odezwał się Hiob i rzekł:

3 „Niech przepadnie dzień, w którym się narodziłem,
i noc, gdy ktoś powiedział: ‚Poczęty został krzepki mężczyzna!’

4 Dzień ów — niech stanie się ciemnością.
Niech Bóg nań z góry nie spojrzy
ani niech nad nim nie jaśnieje światło dzienne.

5 Niech go na powrót zażąda ciemność i głęboki cień.
Niech nad nim przebywa chmura deszczowa.
Niech trwoży go to, co zaciemnia dzień.

6 Tamta noc — niech zabierze ją mrok;
niechaj się nie weseli wśród dni roku;
do liczby miesięcy księżycowych niech nie wchodzi.

7 Oto tamta noc — niech stanie się niepłodna;
niech się w niej nie pojawi radosny okrzyk.

8 Niech rzucą na nią klątwę ci, którzy przeklinają dzień,
ci, którzy są gotowi obudzić Lewiatana.

9 Niechaj się zaćmią gwiazdy jej zorzy;
niech wyczekuje światła, a niech go nie będzie;
i niech nie ujrzy promieni brzasku.

10 Bo nie zamknęła drzwi brzucha mej matki
i nie ukryła niedoli przed mymi oczami.

11 Czemu nie umarłem zaraz po wyjściu z łona?
Czemuż wyszedłem z brzucha, a potem nie skonałem?

12 Po cóż wyszły mi naprzeciw kolana
i po cóż piersi, które miałem ssać?

13 Bo teraz już bym leżał, by zażywać spokoju;
już bym spał; odpoczywałbym

14 z królami i doradcami ziemi,
budującymi dla siebie opustoszałe miejsca,

15 lub z książętami, którzy posiadają złoto,
z tymi, którzy swe domy napełniają srebrem;

16 albo — jak poroniony płód ukryty — nie zacząłbym istnieć,
jak dzieci, które nie widziały światła.

17 Tam niegodziwcy przestają się burzyć
i spoczywają tam ci, którzy zużyli swą moc.

18 Więźniowie wespół zażywają spokoju;
nie słyszą głosu kogoś, kto by ich poganiał do pracy.

19 Tam mały i wielki są sobie równi,
a niewolnik jest uwolniony od swego pana.

20 Po cóż daje on światło strapionemu,
a życie zgorzkniałym na duszy?

21 Czemu są tacy, którzy wyczekują śmierci, a jej nie ma,
choć kopiąc, poszukują jej bardziej niż ukrytych skarbów?

22 Ci, którzy się radują aż do zupełnego rozweselenia,
wielce się radują, gdyż znajdują grobowiec.

23 [Po cóż daje on światło] krzepkiemu mężowi, którego drogę zakryto
i którego Bóg ogradza?

24 Bo przed moim pokarmem przychodzi me wzdychanie
i niczym wody wylewają się moje rozdzierające krzyki;

25 przeraziłem się bowiem rzeczy przerażającej, a ona mnie spotyka;
i przychodzi na mnie to, czego się lękałem.

26 Nie byłem wolny od trosk ani nie zażywałem spokoju,
ani nie spoczywałem, a jednak nadchodzi niepokój”.