Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Sedekiasz miał dwadzieścia jeden lat, gdy zaczął panować, a panował w Jerozolimie jedenaście lat. Jego matka miała na imię Chamutal i była córką Jeremiasza z Libny. 2 I czynił on to, co złe w oczach Jehowy — według wszystkiego, co uczynił Jehojakim. 3 Bo z powodu gniewu Jehowy działo się to w Jerozolimie i Judzie, aż ich odrzucił sprzed swego oblicza. A Sedekiasz zbuntował się przeciwko królowi Babilonu. 4 W końcu w dziewiątym roku jego królowania, w miesiącu dziesiątym, dziesiątego dnia tego miesiąca, nadciągnął Nebukadreccar, król Babilonu — on i całe jego wojsko — przeciw Jerozolimie i rozłożyli się przeciwko niej obozem, i przeciwko niej zaczęli dookoła budować wał oblężniczy. 5 Toteż miasto było oblężone aż do jedenastego roku króla Sedekiasza.

6 W miesiącu czwartym, dziewiątego dnia tego miesiąca, srożył się w mieście głód i nie było chleba dla ludu ziemi. 7 W końcu zrobiono wyłom w mieście i wszyscy wojownicy zaczęli nocą uciekać i wydostawać się z miasta przez bramę między podwójnym murem stojącym obok ogrodu królewskiego, podczas gdy Chaldejczycy ze wszystkich stron otaczali miasto; i szli drogą Araby. 8 A wojsko chaldejskie ruszyło w pościg za królem i dopędziło Sedekiasza na pustynnych równinach Jerycha; całe zaś jego wojsko rozpierzchło się od niego. 9 Wtedy schwytano króla i zaprowadzono go do króla Babilonu do Ribli, w krainie Chamat, żeby ten powziął co do niego sądownicze rozstrzygnięcia. 10 A król Babilonu zaczął na oczach Sedekiasza zabijać jego synów, również wszystkich książąt Judy pozabijał w Ribli. 11 Oczy zaś Sedekiasza oślepił, po czym król Babilonu spętał go miedzianymi okowami i zaprowadził do Babilonu, i osadził w domu pod strażą aż do dnia jego śmierci.

12 A w miesiącu piątym, dziesiątego dnia tego miesiąca — w dziewiętnastym roku króla Nebukadreccara, króla Babilonu — Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, który stał przed królem Babilonu, przybył do Jerozolimy. 13 I potem spalił dom Jehowy oraz dom królewski i wszystkie domy w Jerozolimie; spalił też ogniem każdy wielki dom. 14 Wszystkie zaś wojska chaldejskie, które były z dowódcą straży przybocznej, zburzyły wszystkie mury dookoła Jerozolimy.

15 A niektórych maluczkich spośród ludu oraz resztę ludu, która pozostała w mieście, a także zbiegów, którzy przeszli na stronę króla Babilonu, jak również resztę biegłych rzemieślników Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, uprowadził na wygnanie. 16 Natomiast niektórych spośród maluczkich tej ziemi Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, pozostawił jako hodowców winorośli i jako przymusowych robotników.

17 A miedziane kolumny, które należały do domu Jehowy, oraz wózki i miedziane morze, które było w domu Jehowy, Chaldejczycy porozbijali i wszystką miedź z nich wzięli do Babilonu. 18 Zabrali też kubły i łopatki, i gasidła, i czasze, i kielichy, i wszystkie miedziane przybory, których używano podczas służby. 19 A misy i popielnice, i czasze, i kubły, i świeczniki, i kielichy, i czasze — te ze szczerego złota i te z czystego srebra, zabrał dowódca straży przybocznej. 20 I dwie kolumny, jedno morze oraz dwanaście miedzianych byków, które były pod tym morzem, wózki, które król Salomon uczynił dla domu Jehowy. Nie określono wagi miedzi w nich — we wszystkich tych przedmiotach.

21 Jeśli zaś chodzi o kolumny, każda kolumna była wysoka na osiemnaście łokci, a opasałby ją sznur na dwanaście łokci; grubość jej wynosiła cztery palce i była ona pusta. 22 A głowica znajdująca się na niej była z miedzi, wysokość zaś jednej głowicy wynosiła pięć łokci; a jeśli chodzi o siatkę i jabłka granatu na tej głowicy, dookoła — całość była z miedzi; również druga kolumna miała to samo, także jabłka granatu. 23 A jabłek granatu było po bokach dziewięćdziesiąt sześć — wszystkich jabłek granatu na siatce dookoła było sto.

24 Ponadto dowódca straży przybocznej wziął naczelnego kapłana Serajasza oraz drugiego kapłana, Sofoniasza, jak również trzech odźwiernych, 25 a z miasta wziął jednego dworzanina, który był pełnomocnikiem nad wojownikami, oraz siedmiu mężów spośród tych, którzy mieli dostęp do króla i znajdowali się w mieście, a także sekretarza dowódcy wojska, dokonującego poboru wśród ludu ziemi, i sześćdziesięciu mężów spośród ludu ziemi, którzy się znajdowali w mieście. 26 Tych więc wziął Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, i zaprowadził do króla Babilonu do Ribli. 27 A król Babilonu zadał im cios i uśmiercił ich w Ribli, w krainie Chamat. Tak Juda poszła ze swej ziemi na wygnanie.

28 Oto lud, który Nebukadreccar poprowadził na wygnanie: w siódmym roku — trzy tysiące dwudziestu trzech Żydów.

29 W osiemnastym roku Nebukadreccara — z Jerozolimy były osiemset trzydzieści dwie dusze.

30 W dwudziestym trzecim roku Nebukadreccara Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, poprowadził Żydów na wygnanie — siedemset czterdzieści pięć dusz.

Wszystkich dusz było cztery tysiące sześćset.

31 A w trzydziestym siódmym roku wygnania Jehojachina, króla Judy, w miesiącu dwunastym, dwudziestego piątego dnia tego miesiąca, król babiloński Ewil-Merodach w roku, w którym został królem, podniósł głowę Jehojachina, króla Judy, i wyprowadził go z więzienia. 32 I zaczął mu mówić dobre rzeczy, i postawił jego tron wyżej niż trony innych królów, którzy z nim byli w Babilonie. 33 A on zdjął swoje szaty więzienne i zawsze jadał chleb przed jego obliczem przez wszystkie dni swego życia. 34 A jego przydział był stałym przydziałem dawanym od króla Babilonu, codzienną należnością, aż do dnia jego śmierci, przez wszystkie dni jego życia.