Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Tak rzekł Jehowa: „Oto wzbudzam przeciw Babilonowi i przeciw mieszkańcom Leb-Kamaj niszczycielski wiatr; 2 i poślę do Babilonu przewiewaczy, którzy go odwieją i ogołocą jego ziemię; bo w dniu nieszczęścia zewsząd będą przeciw niemu.

3 „Niech napinający swój łuk go nie napina. I niech nikt nie powstaje w swym pancerzu.

„I nie okazujcie współczucia jego młodzieńcom. Wydajcie na zagładę całe jego wojsko. 4 I padną pozabijani w kraju Chaldejczyków, a poprzebijani — na jego ulicach.

5 „Bo Izrael i Juda nie owdowieli po swym Bogu, po Jehowie Zastępów. Bo ziemia tamtych jest w oczach Świętego Izraela pełna winy.

6 „Uciekajcie spośród Babilonu i niech każdy ocali swą duszę. Nie pozbawiajcie się życia z powodu jego przewinienia. Jest to bowiem czas pomsty należącej do Jehowy. Istnieje sposób traktowania, jakim on mu odpłaci. 7 Babilon był w ręku Jehowy złotym kielichem, upijającym całą ziemię. Z jego wina piły narody. Dlatego narody postępują jak szalone. 8 Babilon nagle upadł, tak iż się rozbił. Wyjcie nad nim. Weźcie balsam na jego boleść. Może zostanie uzdrowiony”.

9 „Bylibyśmy uzdrowili Babilon, lecz nie został uzdrowiony. Zostawcie go i chodźmy każdy do swej ziemi. Bo jego sąd dosięgnął aż do niebios i został wyniesiony do chmurnego nieba. 10 Jehowa ukazał nam prawe czyny. Chodźcie i opowiedzmy na Syjonie o dziele Jehowy, naszego Boga”.

11 „Wypolerujcie strzały. Napełnijcie okrągłe tarcze. Jehowa pobudził ducha królów Medów, gdyż jego zamysł jest przeciw Babilonowi, by go obrócić w ruinę. Bo jest to pomsta Jehowy, pomsta za jego świątynię. 12 Podnieś sygnał przeciw murom Babilonu. Umocnij straż. Postaw strażników. Przygotuj czyhających w zasadzce. Bo Jehowa zarówno powziął zamysł, jak i uczyni to, co zapowiedział przeciw mieszkańcom Babilonu”.

13 „Kobieto przebywająca na obfitych wodach, obfitująca w skarby, nadszedł twój koniec, miara twego ciągnięcia zysku. 14 Jehowa Zastępów przysiągł na własną duszę: ‚Napełnię cię ludźmi jak szarańczami i śpiewnie nad tobą wykrzykną’. 15 On jest Tym, który utworzył ziemię swą mocą, Tym, który żyzną krainę utwierdził swoją mądrością, oraz Tym, który swym zrozumieniem rozpostarł niebiosa. 16 Głosem swym wywołuje grzmot wód w niebiosach, sprawia też, że para wznosi się z krańca ziemi. Uczynił kanały dla deszczu i sprowadza wiatr ze swych składnic. 17 Każdy człowiek zachowywał się zbyt nierozumnie, by cokolwiek wiedzieć. Każdy, kto wykonuje przedmioty z metalu, zawstydzi się z powodu rzeźbionego wizerunku; bo jego lany posąg jest fałszem i w tych rzeczach nie ma ducha. 18 Są marnością, dziełem wartym śmiechu. Znikną, gdy zostanie na nie zwrócona uwaga.

19 „Nie taki jest Dział Jakuba, on bowiem jest Twórcą wszystkiego, nawet laską swego dziedzictwa. Imię jego — Jehowa Zastępów”.

20 „Tyś dla mnie maczugą, orężem wojennym; i tobą roztrzaskam narody, tobą też obrócę w ruinę królestwa. 21 I tobą roztrzaskam konia i jego jeźdźca, i tobą roztrzaskam rydwan wojenny i tego, kto na nim jeździ. 22 I tobą roztrzaskam mężczyznę oraz kobietę, i tobą roztrzaskam starca oraz chłopca, i tobą roztrzaskam młodzieńca oraz dziewicę. 23 I tobą roztrzaskam pasterza oraz jego stado, i tobą roztrzaskam rolnika oraz jego zaprzęg, i tobą roztrzaskam namiestników oraz pełnomocnych zwierzchników. 24 I odpłacę Babilonowi oraz wszystkim mieszkańcom Chaldei za wszelką ich niegodziwość, której dopuścili się na Syjonie, i to na waszych oczach” — brzmi wypowiedź Jehowy.

25 „Oto jestem przeciw tobie, niszczycielska góro — brzmi wypowiedź Jehowy — ty, która doprowadzasz do ruiny całą ziemię; i wyciągnę rękę przeciw tobie, i odtoczę cię od urwistych skał, i uczynię z ciebie wypaloną górę”.

26 „I nie będą brać z ciebie kamienia na narożnik ani kamienia na fundamenty, gdyż staniesz się bezludnymi pustkowiami po czas niezmierzony” — brzmi wypowiedź Jehowy.

27 „Podnieście w kraju sygnał. Zadmijcie w róg pośród narodów. Uświęćcie przeciw niemu narody. Wezwijcie przeciw niemu królestwa Ararat, Minni i Aszkenaz. Ustanówcie przeciw niemu tego, kto werbuje. Sprawcie, żeby konie wyruszyły jak szczeciniaste szarańcze. 28 Uświęćcie przeciw niemu narody, królów Medii, jej namiestników i wszystkich jej pełnomocnych zwierzchników oraz całą krainę pod panowaniem każdego z nich. 29 I niech ziemia się zakołysze i dozna dotkliwego bólu, bo przeciw Babilonowi powstały myśli Jehowy, by z ziemi babilońskiej uczynić dziwowisko, bez żadnego mieszkańca.

30 „Mocarze Babilonu przestali walczyć. Siedzieli w umocnionych miejscach. Ich potęga wyschła. Zniewieścieli. Jego siedziby zostały podpalone. Jego zasuwy zostały połamane.

31 „Jeden biegacz biegnie na spotkanie drugiemu biegaczowi i jeden zwiastun na spotkanie drugiemu zwiastunowi, by powiadomić króla Babilonu, że jego miasto zostało zdobyte z każdego końca 32 i że brody zostały zajęte, a papirusowe łodzie spalono ogniem, wojownicy zaś zatrwożyli się”.

33 Oto bowiem, co rzekł Jehowa Zastępów, Bóg Izraela: „Córa babilońska jest podobna do klepiska. Nastał czas, by ją udeptać. Jeszcze krótka chwila, a nadejdzie dla niej czas żniwa”.

34 „Nebukadreccar, król Babilonu, pożarł mnie; wprawił mnie w zamieszanie. Postawił mnie jak puste naczynie. Połknął mnie jak wielki wąż; napełnił swój brzuch moimi smakołykami. Spłukał mnie. 35 ‚Gwałt zadany mnie i mojemu ciału niech spadnie na Babilon!’ — powie mieszkanka Syjonu. ‚A moja krew niech spadnie na mieszkańców Chaldei!’ — powie Jerozolima”.

36 Dlatego tak rzekł Jehowa: „Oto ja prowadzę twoją sprawę sądową i wywrę pomstę za ciebie. I wysuszę jego morze, i sprawię, że jego studnie wyschną. 37 I Babilon stanie się kupą kamieni, legowiskiem szakali, dziwowiskiem i czymś, nad czym się gwiżdże, bez żadnego mieszkańca. 38 Wszyscy razem będą ryczeć jak młode grzywiaste lwy. Pomrukiwać będą jak lwie szczenięta”.

39 „Gdy się rozgrzeją, przygotuję ich uczty i upiję ich, żeby się wielce radowali; i zasną snem po czas niezmierzony, z którego się nie zbudzą” — brzmi wypowiedź Jehowy. 40 „Sprowadzę ich w dół jak barany na rzeź, jak barany wraz z kozłami”.

41 „Jakże Szeszak został zdobyty i jakże Chwała całej ziemi jest pojmana! Jakże Babilon stał się dziwowiskiem pośród narodów! 42 Morze podniosło się nad Babilon. Mnóstwem jego fal został zakryty. 43 Jego miasta stały się dziwowiskiem, ziemią bezwodną i pustynną równiną. Nikt nie będzie w nich mieszkał jak w kraju i nie będzie przez nie przechodził żaden syn ludzki. 44 I zwrócę uwagę na Bela w Babilonie, i wyciągnę mu z paszczy to, co połknął. I narody już nie będą do niego napływać. Również mur Babilonu upadnie.

45 „Wyjdźcie spośród niego, mój ludu, i niech każdy ocali swą duszę od płonącego gniewu Jehowy. 46 W przeciwnym razie bowiem wasze serce będzie bojaźliwe i zlękniecie się z powodu wieści, którą będzie się słyszeć w tej ziemi. I w jednym roku nadejdzie ta wieść, a potem w następnym roku będzie ta wieść i gwałt na ziemi, i władca przeciw władcy. 47 Oto więc nadchodzą dni, a zwrócę uwagę na ryte wizerunki Babilonu; i cała jego kraina się zawstydzi, a wszyscy jego pobici padną pośród niego.

48 „Wtedy niebiosa i ziemia oraz wszystko, co w nich jest, wydadzą radosne okrzyki nad Babilonem, bo z północy nadciągną ku niemu łupieżcy” — brzmi wypowiedź Jehowy. 49 „Babilon sprawił nie tylko to, że padli pobici Izraela, lecz także w Babilonie padali pobici z całej ziemi.

50 „Wy, którzyście ocaleli od miecza, idźcie. Nie zatrzymujcie się. Z daleka pamiętajcie o Jehowie i niech Jerozolima przyjdzie wam do serca”.

51 „Zostaliśmy zawstydzeni, bo usłyszeliśmy zniewagę. Upokorzenie okryło nasze oblicza, gdyż obcy nadciągnęli przeciw świętym miejscom domu Jehowy”.

52 „Oto więc nadchodzą dni — brzmi wypowiedź Jehowy — a zwrócę uwagę na jego ryte wizerunki i po całej jego krainie jęczeć będzie przebity”.

53 „Choćby nawet Babilon wstąpił do niebios i choćby nawet wyżynę swej siły uczynił niedostępną, łupieżcy ode mnie dosięgną go” — brzmi wypowiedź Jehowy.

54 „Słuchajcie! Oto krzyk z Babilonu i wielka klęska z ziemi Chaldejczyków, 55 bo Jehowa łupi Babilon i zgładzi z niego potężny głos, a ich fale będą huczeć jak wiele wód. Rozlegnie się zgiełk ich głosu. 56 Bo wyruszy na niego, na Babilon, łupieżca i zdobyci zostaną jego mocarze. Ich łuki zostaną roztrzaskane, bo Jehowa jest Bogiem odpłat. Niewątpliwie odpłaci. 57 I upiję jego książąt i jego mędrców, jego namiestników i jego pełnomocnych zwierzchników, jak również jego mocarzy, i zasną snem po czas niezmierzony, z którego się nie zbudzą” — brzmi wypowiedź Króla, którego imię Jehowa Zastępów.

58 Oto, co rzekł Jehowa Zastępów: „Mur Babilonu, chociaż szeroki, niechybnie zostanie zburzony; a jego bramy, chociaż wysokie, zostaną podpalone ogniem. Ludy będą się mozolić po prostu na darmo, a grupy narodowościowe po prostu dla tego ognia; i wręcz się zamęczą”.

59 Słowo, które prorok Jeremiasz nakazał Serajaszowi, synowi Neriasza, syna Machsejasza, gdy poszedł z Sedekiaszem, królem Judy, do Babilonu w czwartym roku jego królowania; a Serajasz był kwatermistrzem. 60 I Jeremiasz zaczął w jednej księdze zapisywać wszelkie nieszczęście, które miało przyjść na Babilon, wszystkie te słowa napisane przeciw Babilonowi. 61 Ponadto Jeremiasz powiedział do Serajasza: „Gdy tylko przybędziesz do Babilonu i go ujrzysz, przeczytaj na głos wszystkie te słowa. 62 I powiedz: ‚Jehowo, sam się wypowiadałeś przeciw temu miejscu, by je zgładzić, tak żeby nie było w nim żadnego mieszkańca ani człowieka, ani nawet zwierzęcia domowego, lecz żeby się stał bezludnym pustkowiem po czas niezmierzony’. 63 A gdy dokończysz czytania tej księgi, przywiążesz do niej kamień i rzucisz ją w środek Eufratu. 64 I powiesz: ‚Oto, jak Babilon utonie i nigdy się nie podniesie z powodu nieszczęścia, które na niego sprowadzam; a oni się zamęczą’ ”.

Dotąd słowa Jeremiasza.