Ozeasza 14:1-9
1 „Wróćże, Izraelu, do Jehowy, swego Boga, potknąłeś się bowiem wskutek swego przewinienia. 2 Weźcie ze sobą słowa i wróćcie do Jehowy. Wszyscy mu powiedzcie: ‚Racz przebaczyć przewinienie; i przyjmij to, co dobre, a my złożymy w ofierze cielce swych warg. 3 Asyria nas nie wybawi. Nie będziemy dosiadać koni. I już więcej nie powiemy do dzieła naszych rąk: „Boże nasz!”, bo to dzięki tobie jest okazywane miłosierdzie chłopcu nie mającemu ojca’.
4 „Uzdrowię ich niewierność. Umiłuję ich ze swej wolnej woli, gdyż mój gniew odwrócił się od niego. 5 Stanę się dla Izraela jak rosa. Zakwitnie on niczym lilia i zapuści korzenie jak Liban. 6 Wyrosną jego gałązki, a jego dostojeństwo stanie się jak dostojeństwo drzewa oliwnego, jego zapach zaś będzie jak zapach Libanu. 7 Znowu będą mieszkać w jego cieniu. Będą uprawiać zboże i wypuszczą pąki niczym winorośl. Jego imię, które go upamiętnia, stanie się jak wino Libanu.
8 „Efraim powie: ‚Co mam jeszcze wspólnego z bożkami?’
„Odpowiem i będę na niego patrzył. Jestem jak bujne drzewo jałowcowe. U mnie znajdzie się owoc dla ciebie”.
9 Kto jest mądry, żeby zrozumieć te rzeczy? Roztropny, żeby je poznać? Bo drogi Jehowy są prostolinijne i prawi będą nimi chodzić, lecz występni będą się na nich potykać.
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata
