Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 „Powiedzcie swoim braciom: ‚Mój ludu!’, a swym siostrom: ‚Niewiasto, której okazano miłosierdzie!’ 2 Prowadźcie sprawę sądową ze swą matką, prowadźcie sprawę sądową, bo ona nie jest moją żoną, a ja nie jestem jej mężem. I niech usunie swą rozpustę sprzed swego oblicza, a swe cudzołóstwa spomiędzy swych piersi, 3 żebym jej nie rozebrał do naga i nie ukazał jak w dniu jej narodzin oraz żebym jej nie upodobnił do pustkowia i nie ukazał jak bezwodną ziemię, i nie uśmiercił pragnieniem. 4 A jej synom nie okażę miłosierdzia, są bowiem synami rozpusty. 5 Gdyż ich matka dopuszczała się rozpusty. Ta, która nosiła ich w łonie, postępowała haniebnie, rzekła bowiem: ‚Chcę pójść za tymi, którzy mnie namiętnie kochają, którzy mi dają chleb i wodę, wełnę i len, oliwę i napój’.

6 „Oto więc drogę twoją ogradzam cierniami, a przeciwko niej wzniosę kamienny mur, tak iż ona nie znajdzie swych dróg. 7 I pobiegnie za swymi namiętnymi kochankami, ale ich nie dogoni; i będzie ich szukać, ale ich nie znajdzie. I powie: ‚Wolę pójść i wrócić do swego męża, tego pierwszego, bo wtedy było mi lepiej niż teraz’. 8 Lecz ona nie rozpoznała, że to ja dawałem jej zboże i słodkie wino, i oliwę i że zapewniłem jej obfitość srebra i złota, których używali dla Baala.

9 „ ‚Dlatego odwrócę się i zabiorę swoje zboże w jego czasie oraz swoje słodkie wino w jego porze, i odbiorę swoją wełnę i swój len, zakrywające jej nagość. 10 I odsłonię jej wstydliwe części ciała na oczach jej namiętnych kochanków, i nikt jej nie wyrwie z mojej ręki. 11 I sprawię, że ustanie całe jej radosne uniesienie, jej święto, jej nów oraz jej sabat i każdy jej okres świąteczny. 12 I zniszczę jej winorośl oraz jej drzewo figowe, o których powiedziała: „Są darem dla mnie, który mi dali moi namiętni kochankowie”; i zamienię je w las, a dziki zwierz polny je pożre. 13 I dokonam z nią rozrachunku z powodu dni wizerunków Baala, przed którymi sprawiała, iż wznosił się dym ofiarny, gdy się przystrajała swoim pierścieniem i ozdobą oraz biegała za swymi namiętnymi kochankami, a o mnie zapomniała’ — brzmi wypowiedź Jehowy.

14 „ ‚Oto więc nalegam na nią i wyprowadzę ją na pustkowie, i przemówię jej do serca. 15 I dam jej wówczas jej winnice oraz nizinę Achor jako bramę nadziei, a ona będzie tam odpowiadać jak w dniach swej młodości i jak w dniu swego wyjścia z ziemi egipskiej. 16 A w owym dniu — brzmi wypowiedź Jehowy — będziesz mnie nazywać: „Mój mąż” i już nie będziesz mnie nazywać: „Mój właściciel” ’.

17 „ ‚I usunę z jej ust imiona wizerunków Baala, i już więcej nie będą wspominane po imieniu. 18 I w owym dniu zawrę dla nich przymierze w związku z dzikim zwierzęciem polnym i z latającym stworzeniem niebios, i z ziemskim stworzeniem pełzającym, a łuk i miecz, i wojnę usunę z kraju, i sprawię, że będą leżeć bezpiecznie. 19 I zaręczę się z tobą na czas niezmierzony, i zaręczę się z tobą w prawości i sprawiedliwości, i lojalnej życzliwości, i zmiłowaniach. 20 I zaręczę się z tobą w wierności; i znać będziesz Jehowę’.

21 „ ‚A w owym dniu odpowiem — brzmi wypowiedź Jehowy — odpowiem niebiosom, a one odpowiedzą ziemi; 22 ziemia z kolei odpowie zbożu i słodkiemu winu, i oliwie, one zaś odpowiedzą Jizreelowi [„Bóg zasieje nasienie”]. 23 I zasieję ją sobie niczym ziarno w ziemi, i zmiłuję się nad tą, której nie okazano miłosierdzia, a do tych, którzy nie są moim ludem, powiem: „Jesteście ludem moim”, oni zaś powiedzą: „Tyś moim Bogiem” ’ ”.