Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 A zatem, bracia święci, uczestnicy powołania niebiańskiego, zważajcie na apostoła i arcykapłana, którego wyznajemy — Jezusa. 2 Był on wierny Temu, który go takim uczynił, jak i Mojżesz był wierny w całym domu Jego. 3 On bowiem jest poczytywany za godnego większej chwały niż Mojżesz, podobnie jak więcej szacunku niż dom zażywa ten, kto go buduje. 4 Oczywiście każdy dom jest przez kogoś zbudowany, ale tym, który zbudował wszystko, jest Bóg. 5 I Mojżesz jako usługujący był wierny w całym Jego domu na świadectwo wszystkiego, o czym miało być mówione później, 6 ale Chrystus był wierny jako Syn nad Jego domem. My jesteśmy Jego domem, jeśli niewzruszenie aż do końca trzymamy się mocno naszej swobody mowy i naszego chlubienia się nadzieją.

7 Dlatego, jak mówi duch święty: „Dzisiaj, jeśli słuchacie jego głosu, 8 nie zatwardzajcie swych serc jak wtedy, gdy dano powód do gorzkiego gniewu, jak w dniu wypróbowania na pustkowiu, 9 gdzie wasi praojcowie wystawili mnie na próbę, doświadczając mnie, a przecież widzieli moje dzieła przez czterdzieści lat. 10 Dlatego poczułem obrzydzenie do tego pokolenia i rzekłem: ‚Zawsze błądzą w swych sercach i nie poznali moich dróg’. 11 Toteż przysiągłem w swym gniewie: ‚Na pewno nie wejdą do mego odpoczynku’ ”.

12 Strzeżcie się, bracia, żeby czasem nie rozwinęło się w kimś z was serce niegodziwe, któremu brakuje wiary — wskutek oddalenia się od Boga żywego; 13 ale wciąż się nawzajem usilnie zachęcajcie każdego dnia, dopóki można go zwać „Dzisiaj”, żeby czasem ktoś z was nie popadł w zatwardziałość wskutek zwodniczej mocy grzechu. 14 Gdyż w rzeczywistości stajemy się współuczestnikami Chrystusa, jeśli tylko niewzruszenie aż do końca trzymamy się mocno ufności, którą mieliśmy na początku, 15 póki się mówi: „Dzisiaj, jeśli słuchacie jego głosu, nie zatwardzajcie swych serc jak wtedy, gdy dano powód do gorzkiego gniewu”.

16 Kim bowiem byli ci, którzy usłyszeli, a mimo to pobudzili do gorzkiego gniewu? Czyż w gruncie rzeczy nie uczynili tego wszyscy, którzy wyszli z Egiptu pod wodzą Mojżesza? 17 I do kogo Bóg czuł obrzydzenie przez czterdzieści lat? Czy nie do tych, którzy zgrzeszyli i których trupy legły na pustkowiu? 18 A którym przysiągł, że nie wejdą do jego odpoczynku, jeśli nie tym, którzy okazali nieposłuszeństwo? 19 Widzimy zatem, że nie mogli wejść z powodu braku wiary.