Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Później Jakub zawołał swoich synów i rzekł: „Zbierzcie się, żebym wam mógł powiedzieć, co was spotka pod koniec dni. 2 Zgromadźcie się i słuchajcie, synowie Jakuba, zaiste, słuchajcie Izraela, waszego ojca.

3 „Rubenie, ty jesteś moim pierworodnym, moim wigorem i początkiem mojej siły rozrodczej, wybitnością dostojeństwa i wybitnością siły. 4 Ze swym nierozważnym nieokiełznaniem przypominającym wody nie wybijaj się, gdyż wszedłeś na łoże swego ojca. Zbezcześciłeś wówczas moje posłanie. On na nie wszedł!

5 „Symeon i Lewi to bracia. Ich morderczy oręż to narzędzia przemocy. 6 Do ich zaufanego grona nie wchodź, moja duszo. Z ich zborem nie jednocz się, moje usposobienie, gdyż w gniewie pozabijali mężów i w samowoli poprzecinali ścięgna bykom. 7 Przeklęty ich gniew, gdyż jest okrutny, oraz ich furia, gdyż się sroży. Rozdzielę ich w Jakubie i rozproszę ich w Izraelu.

8 „Ciebie zaś, Judo, będą sławić twoi bracia. Ręka twoja będzie na karku twych nieprzyjaciół. Synowie twego ojca będą przed tobą padać na twarze. 9 Juda to lwie szczenię. Od łupu, synu mój, się podniesiesz. Pochylił się, wyciągnął się jak lew i podobnie jak lwa — któż waży się go przepłoszyć? 10 Nie oddali się berło od Judy ani laska rozkazodawcy spomiędzy jego stóp, aż przyjdzie Szilo; i jemu będzie się należeć posłuszeństwo ludów. 11 Gdy swego dorosłego osła uwiąże do winorośli, a potomka swej oślicy do wybornej winorośli, na pewno wypierze swą odzież w winie, a swoją szatę we krwi winogron. 12 Jego oczy są ciemnoczerwone od wina, a biel jego zębów pochodzi od mleka.

13 „Zebulon będzie mieszkał nad brzegiem morza i będzie przebywał nad brzegiem, gdzie stoją zakotwiczone statki; a jego kraniec będzie w kierunku Sydonu.

14 „Issachar to osioł o mocnych kościach, leżący między dwoma jukami. 15 I zobaczy, że miejsce na odpoczynek jest dobre i że ziemia jest przyjemna; nachyli grzbiet do niesienia ciężarów i będzie podlegał przymusowej pracy niewolniczej.

16 „Dan będzie sądził swój lud jako jedno z plemion Izraela. 17 Niech Dan okaże się wężem na skraju drogi, wężem rogatym na skraju gościńca, kąsającym pęciny konia, tak iż jego jeździec spada do tyłu. 18 Zaiste, będę wyczekiwał twego wybawienia, Jehowo.

19 „Gada zaś napadnie oddział grabieżczy, ale on dokona najazdu na tyły.

20 „Z Aszera pochodzić będzie chleb jego tłusty i będzie on dawał przysmaki królewskie.

21 „Naftali to smukła łania. Od niego pochodzą piękne słowa.

22 „Odrośl owocującego drzewa, Józef to odrośl owocującego drzewa przy źródle, które swe gałęzie wypuszcza ponad mur. 23 Lecz łucznicy go nękają i strzelają doń, i żywią do niego wrogość. 24 A jednak jego łuk mieszkał w stałym miejscu, siła zaś jego rąk była prężna. Z rąk Mocarza Jakuba — stamtąd jest Pasterz, Kamień Izraela. 25 On jest od Boga twego ojca i on ci pomoże; i on jest z Wszechmocnym, i pobłogosławi cię błogosławieństwami niebios w górze, błogosławieństwami głębiny wodnej leżącej w dole, błogosławieństwami piersi i łona. 26 Doprawdy, błogosławieństwa ojca twego przewyższą błogosławieństwa odwiecznych gór, ozdobę wzgórz istniejących po czas niezmierzony. Pozostawać będą na głowie Józefa, na czubku głowy wybranego spośród jego braci.

27 „Beniamin będzie rozszarpywał jak wilk. Rano zje upolowane zwierzę, a wieczorem rozdzieli łup”.

28 Wszyscy oni to dwanaście plemion Izraela, a oto, co im powiedział ich ojciec, gdy ich błogosławił. Pobłogosławił każdego z nich stosownie do jego błogosławieństwa.

29 Potem nakazał im, mówiąc do nich: „Ja wkrótce będę przyłączony do mego ludu. Pogrzebcie mnie z moimi ojcami w jaskini, która jest na polu Efrona Hetyty, 30 w jaskini, która jest na polu Machpela, naprzeciw Mamre w ziemi Kanaan, na polu, które Abraham nabył od Efrona Hetyty jako posiadłość na grobowiec. 31 Tam pogrzebano Abrahama i Sarę, jego żonę. Tam pogrzebano Izaaka i Rebekę, jego żonę, i tam pogrzebałem Leę. 32 Nabyte pole oraz znajdująca się na nim jaskinia jest od synów Heta”.

33 Tak oto Jakub zakończył wydawanie nakazów swoim synom. Potem wciągnął nogi na łoże i wydał ostatnie tchnienie, i został przyłączony do swego ludu.