Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 O nierozumni Galatowie, któż was poddał pod zły wpływ — was, przed których oczami otwarcie nakreślono obraz Jezusa Chrystusa zawieszonego na palu? 2 Jednego tylko chciałbym się od was dowiedzieć: Czy otrzymaliście ducha dzięki uczynkom prawa, czy dzięki słuchaniu wynikającemu z wiary? 3 Czyż jesteście tak nierozumni? Zaczęliście w duchu, a teraz kończycie w ciele? 4 Czy na próżno znieśliście tyle cierpień? Jeśli istotnie było to na próżno. 5 Czy więc ten, który wam udziela ducha i dokonuje wśród was potężnych dzieł, czyni to ze względu na uczynki prawa, czy ze względu na słuchanie wynikające z wiary? 6 Tak jak Abraham „uwierzył Jehowie i poczytano mu to za prawość”.

7 Z pewnością wiecie, że synami Abrahama są ci, którzy obstają przy wierze. 8 A Pismo, widząc naprzód, iż ludzi z narodów Bóg uzna za prawych dzięki wierze, zawczasu oznajmiło Abrahamowi dobrą nowinę, mianowicie: „Poprzez ciebie będą pobłogosławione wszystkie narody”. 9 Toteż ci, którzy obstają przy wierze, są błogosławieni wraz z wiernym Abrahamem.

10 Wszyscy bowiem, którzy polegają na uczynkach prawa, są pod przekleństwem, bo jest napisane: „Przeklęty każdy, kto nie trwa we wszystkich rzeczach zapisanych w zwoju Prawa, aby je czynić”. 11 Ponadto jest oczywiste, iż nikt nie zostaje u Boga uznany za prawego na podstawie prawa, gdyż „prawy będzie żył dzięki wierze”. 12 A Prawo nie obstaje przy wierze, ale „kto ich przestrzega, dzięki nim będzie żył”. 13 Chrystus przez nabycie uwolnił nas od przekleństwa Prawa, stawszy się za nas przekleństwem, ponieważ jest napisane: „Przeklęty każdy zawieszony na palu”. 14 Celem było to, żeby przez Jezusa Chrystusa nastało dla narodów błogosławieństwo Abrahamowe, abyśmy dzięki swej wierze otrzymali obiecanego ducha.

15 Bracia, mówię, posługując się przykładem z życia ludzkiego: Uprawomocnionego przymierza nikt nie odtrąca ani nie załącza do niego dodatków, mimo iż jest ono człowiecze. 16 A obietnice oznajmiono Abrahamowi i jego potomkowi. Nie mówi: „I potomkom”, jak o wielu, lecz jak o jednym: „I twemu potomkowi”, którym jest Chrystus. 17 To jeszcze mówię: Przymierza, które Bóg poprzednio uprawomocnił, Prawo powstałe w czterysta trzydzieści lat później nie unieważnia, tak by znieść obietnicę. 18 Bo jeśli dziedzictwo jest dzięki prawu, to już nie dzięki obietnicy; a przecież Bóg życzliwie dał je Abrahamowi na podstawie obietnicy.

19 Na cóż więc Prawo? Zostało dodane, by ujawnić występki, aż przyjdzie potomstwo, któremu dano obietnicę, a przekazane zostało przez aniołów ręką pośrednika. 20 Otóż nie ma pośrednika, gdzie chodzi tylko o jedną osobę, a Bóg jest tylko jeden. 21 Czy zatem Prawo jest przeciwne obietnicom Bożym? Przenigdy! Bo gdyby dano prawo mogące obdarzyć życiem, prawość faktycznie byłaby na podstawie prawa. 22 Ale Pismo oddało wszystko razem pod straż grzechu, żeby obietnicę wynikającą z wiary w Jezusa Chrystusa dano tym, którzy wierzą.

23 Zanim jednak nadeszła wiara, byliśmy strzeżeni przez prawo, razem oddani pod straż, i wypatrywaliśmy wiary, która miała zostać objawiona. 24 Toteż Prawo stało się naszym wychowawcą prowadzącym do Chrystusa, abyśmy dzięki wierze zostali uznani za prawych. 25 Ale skoro wiara nadeszła, nie podlegamy już wychowawcy.

26 Doprawdy, wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa. 27 Bo wy wszyscy, którzyście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. 28 Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; wy wszyscy bowiem jesteście jedną osobą w jedności z Chrystusem Jezusem. 29 Ponadto jeśli należycie do Chrystusa, to rzeczywiście jesteście potomstwem Abrahama, dziedzicami według obietnicy.