Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 „A oto imiona plemion. Od krańca północnego, po stronie biegnącej wzdłuż drogi do Chetlonu, aż po wejście do Chamatu, Chacar-Enan, granica Damaszku ku północy, po stronie Chamatu; i będzie to miało kraniec wschodni oraz zachodni: jeden dział Dana. 2 A na granicy Dana, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden Aszera. 3 A na granicy Aszera, od krańca wschodniego aż po kraniec zachodni: jeden Naftalego. 4 A na granicy Naftalego, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden Manassesa. 5 A na granicy Manassesa, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden Efraima. 6 A na granicy Efraima, od krańca wschodniego aż po kraniec zachodni: jeden Rubena. 7 A na granicy Rubena, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden Judy. 8 A na granicy Judy, od krańca wschodniego do krańca zachodniego, danina, którą macie złożyć — ma być szeroka na dwadzieścia pięć tysięcy łokci, długa zaś zgodnie z jednym z działów od krańca wschodniego do krańca zachodniego. A pośrodku niej ma się znajdować sanktuarium.

9 „Jeśli chodzi o daninę, którą macie dać Jehowie, jej długość będzie wynosić dwadzieścia pięć tysięcy łokci, a szerokość — dziesięć tysięcy. 10 A jeśli o nie chodzi, ma to być święta danina dla kapłanów: na północy dwadzieścia pięć tysięcy łokci, a na zachodzie szerokość dziesięciu tysięcy i na wschodzie szerokość dziesięciu tysięcy, a na południu długość dwudziestu pięciu tysięcy. A sanktuarium Jehowy winno być pośrodku niej. 11 Będzie to dla kapłanów, uświęconych spośród synów Cadoka, którzy dbali o obowiązek wobec mnie i którzy nie odeszli, gdy odeszli synowie Izraela, tak jak odeszli Lewici. 12 I będą mieć daninę z daniny kraju jako coś szczególnie świętego, na granicy Lewitów.

13 „A Lewici winni mieć — tuż obok terenu kapłanów — obszar długości dwudziestu pięciu tysięcy łokci i szerokości dziesięciu tysięcy; cała długość będzie wynosiła dwadzieścia pięć tysięcy, a szerokość — dziesięć tysięcy. 14 I nie mają z niej nic sprzedać ani nie należy jej zamienić, nie należy też ich pozbawić tej najwyborniejszej ziemi; jest to bowiem czymś świętym dla Jehowy.

15 „Jeśli chodzi o pięć tysięcy łokci szerokości, pozostałych wzdłuż owych dwudziestu pięciu tysięcy, jest to coś nieświętego, przeznaczonego dla miasta, na miejsce zamieszkania oraz na pastwisko. Miasto zaś będzie pośrodku. 16 A oto wymiary miasta: kraniec północny — cztery tysiące pięćset łokci, i kraniec południowy — cztery tysiące pięćset, i kraniec wschodni — cztery tysiące pięćset, i kraniec zachodni — cztery tysiące pięćset. 17 Miasto będzie też miało pastwisko: na północy dwieście pięćdziesiąt łokci i na południu dwieście pięćdziesiąt, i na wschodzie dwieście pięćdziesiąt, i na zachodzie dwieście pięćdziesiąt.

18 „A co pozostanie z długości, będzie dokładnie takie, jak święta danina: dziesięć tysięcy łokci na wschód i dziesięć tysięcy na zachód; i ma to być dokładnie takie, jak święta danina, a jego plon będzie na chleb dla tych, którzy obsługują miasto. 19 A będą to uprawiać ci spośród wszystkich plemion Izraela, którzy obsługują miasto.

20 „Cała danina ma dwadzieścia pięć tysięcy łokci na dwadzieścia pięć tysięcy. Winniście dać czworokątną część jako świętą daninę wraz z tym, co należy do miasta.

21 „A co pozostanie, będzie należało do naczelnika po jednej stronie i po drugiej stronie świętej daniny oraz tego, co należy do miasta, wzdłuż dwudziestu pięciu tysięcy łokci daniny do granicy wschodniej; a na zachodzie wzdłuż tych dwudziestu pięciu tysięcy łokci do granicy zachodniej. Dokładnie tak jak działy, będzie to dla naczelnika. A pośrodku będzie święta danina oraz sanktuarium Domu.

22 „A jeśli chodzi o własność Lewitów oraz własność miasta, ma być pośrodku tego, co należy do naczelnika. Pomiędzy granicą Judy a granicą Beniamina ma to należeć do naczelnika.

23 „Jeśli zaś chodzi o resztę plemion, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden dział Beniamina. 24 A przy granicy Beniamina, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden Symeona. 25 A przy granicy Symeona, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden Issachara. 26 A przy granicy Issachara, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden Zebulona. 27 A przy granicy Zebulona, od krańca wschodniego do krańca zachodniego: jeden Gada. 28 A przy granicy Gada, do krańca południowego, będzie biec na południe; a granica będzie od Tamar do wód Meribat-Kadesz, do doliny potoku, aż po Morze Wielkie.

29 „To będzie kraj, który macie przydzielić przez losowanie w dziedzictwo plemionom Izraela, i to będą ich działy” — brzmi wypowiedź Wszechwładnego Pana, Jehowy.

30 „To zaś będą wyjścia z miasta: Na krańcu północnym — miara czterech tysięcy pięciuset łokci.

31 „A bramy miasta będą według imion plemion Izraela, przy czym trzy bramy będą od strony północnej: brama Rubena jedna, brama Judy jedna, brama Lewiego jedna.

32 „A na krańcu wschodnim będzie cztery tysiące pięćset łokci oraz trzy bramy: brama Józefa jedna, brama Beniamina jedna, brama Dana jedna.

33 „A kraniec południowy, jeśli chodzi o wymiar — cztery tysiące pięćset łokci, a przy tym trzy bramy: brama Symeona jedna, brama Issachara jedna, brama Zebulona jedna.

34 „Kraniec zachodni — cztery tysiące pięćset łokci, a będą tam trzy bramy: brama Gada jedna, brama Aszera jedna, brama Naftalego jedna.

35 „Wokoło będzie osiemnaście tysięcy łokci; i od owego dnia nazwa tego miasta będzie brzmieć: ‚Jest tam Jehowa’ ”.