Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 A dwunastego miesiąca, to jest miesiąca Adar, jego trzynastego dnia, kiedy miało być wykonane słowo króla i jego prawo, w dniu, którego wyczekiwali nieprzyjaciele Żydów, aby nad nimi wziąć górę, nastąpiła całkowita zmiana, tak iż to Żydzi wzięli górę nad tymi, którzy ich nienawidzili. 2 Żydzi zgromadzili się w swych miastach we wszystkich prowincjach króla Aswerusa, aby podnieść rękę na tych, którzy pragnęli ich krzywdy, i ani jeden człowiek im się nie opierał, albowiem strach przed nimi padł na wszystkie ludy. 3 A wszyscy książęta prowincji i satrapowie, i namiestnicy, i zajmujący się sprawami królewskimi wspierali Żydów, gdyż padł na nich strach przed Mardocheuszem. 4 Mardocheusz bowiem był wielki w domu króla i jego sława rozchodziła się po wszystkich prowincjach, gdyż mąż Mardocheusz stawał się coraz większy.

5 I Żydzi rozgromili wszystkich swych nieprzyjaciół, wytracając ich mieczem oraz zabijając ich i niszcząc, i postępowali według swego upodobania z tymi, którzy ich nienawidzili. 6 Żydzi zabijali też na zamku w Suzie i zgładzono pięciuset mężów. 7 Również Parszandatę i Dalfona, i Aspatę, 8 i Poratę, i Adalię, i Aridatę, 9 i Parmasztę, i Arisaja, i Aridaja, i Wajzatę, 10 dziesięciu synów Hamana, syna Hammedaty, który był wrogi Żydom, pozabijali; lecz po łupy nie wyciągnęli swej ręki.

11 Tego dnia dotarła do króla liczba zabitych na zamku w Suzie.

12 I powiedział król do królowej Estery: „Żydzi zabijali na zamku w Suzie i zgładzonych zostało pięciuset mężów i dziesięciu synów Hamana. Cóż uczynili w pozostałych prowincjach królewskich? I jaka jest twa prośba? Niech i to będzie ci dane. I jakie jest twoje dalsze życzenie? Niech się spełni”. 13 Na to Estera rzekła: „Jeżeli król uzna to za dobre, niech również jutro będzie dane Żydom, którzy są w Suzie, postąpić zgodnie z prawem na dzień dzisiejszy; i niech dziesięciu synów Hamana zostanie powieszonych na palu”. 14 I król kazał tak zrobić. Wówczas wydano w Suzie prawo, a dziesięciu synów Hamana powieszono.

15 A Żydzi, którzy byli w Suzie, zgromadzili się także czternastego dnia miesiąca Adar i zabili w Suzie trzystu mężów; lecz po łupy nie wyciągnęli ręki.

16 Pozostali zaś Żydzi, którzy byli w prowincjach królewskich, zgromadzili się i powstano w obronie własnych dusz, i mszczono się na nieprzyjaciołach, i zabito siedemdziesiąt pięć tysięcy spośród tych, którzy ich nienawidzili; lecz po łupy nie wyciągnięto ręki — 17 trzynastego dnia miesiąca Adar; natomiast czternastego dnia tego miesiąca odpoczywano i uczyniono go dniem ucztowania i wesela.

18 A Żydzi, którzy byli w Suzie, zgromadzili się dnia trzynastego i czternastego; piętnastego zaś odpoczywano i uczyniono go dniem ucztowania i wesela. 19 Dlatego żydowscy wieśniacy, zamieszkujący miasta odległych okręgów, czynili dzień czternasty miesiąca Adar dniem pomyślności, weselenia się i ucztowania, i posyłania sobie nawzajem porcji żywności.

20 A Mardocheusz spisał te rzeczy i porozsyłał spisane dokumenty do wszystkich Żydów, którzy byli we wszystkich prowincjach króla Aswerusa, tych bliskich i tych dalekich, 21 aby nałożyć na nich obowiązek stałego obchodzenia czternastego dnia miesiąca Adar i piętnastego dnia tego miesiąca — co roku, 22 według dni, w których Żydzi odpoczęli od swych nieprzyjaciół, i miesiąca, który się dla nich przemienił ze smutku w radość i z żałoby w dzień pomyślności, aby je obchodzono jako dni ucztowania i weselenia się, i posyłania sobie nawzajem porcji żywności i darów ubogim.

23 I Żydzi przyjęli to, co już zaczęli czynić i o czym napisał im Mardocheusz. 24 Gdyż Haman, syn Hammedaty, Agagity, który był wrogi wszystkim Żydom, uknuł plan przeciwko Żydom, aby ich zgładzić, i kazał rzucać pur, to jest los, aby ich niepokoić i zgładzić. 25 Lecz gdy Estera przyszła przed oblicze króla, oznajmił on za pomocą spisanego dokumentu: „Niech nikczemny spisek, który on uknuł przeciwko Żydom, wróci na jego głowę”; i powieszono go oraz jego synów na palu. 26 Dlatego nazwano te dni Purim, od nazwy pur. Toteż zgodnie ze wszystkimi słowami tego listu i w związku z tym, co widzieli i co ich spotkało, 27 Żydzi przyjęli oraz nałożyli na siebie i na swe potomstwo, i na wszystkich przyłączających się do nich — tak by to nie zanikło — obowiązek stałego obchodzenia tych dwóch dni stosownie do tego, co zostało o nich napisane, i zgodnie z ich wyznaczonym czasem, co roku. 28 A dni te mają być wspominane i obchodzone przez każde pokolenie, każdą rodzinę, każdą prowincję i każde miasto, i te dni Purim nie mają zaniknąć wśród Żydów, a ich upamiętnianie nie ma ustać pośród ich potomstwa.

29 A królowa Estera, córka Abichaila, i Żyd Mardocheusz napisali jeszcze z całą dobitnością, aby potwierdzić ten drugi list dotyczący Purim. 30 Następnie rozesłał on spisane dokumenty do wszystkich Żydów w stu dwudziestu siedmiu prowincjach, w całym państwie Aswerusa, ze słowami pokoju i prawdy, 31 aby potwierdzić obowiązywanie tych dni Purim w ich wyznaczonym czasie, tak jak im nakazał Żyd Mardocheusz i królowa Estera oraz jak przyjęli na swą duszę i na swe potomstwo, sprawy postów i swego wołania o pomoc. 32 A słowa Estery potwierdziły te sprawy związane z Purim i zapisano to w księdze.