Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 A za dni Aswerusa, to znaczy tego Aswerusa, który królował od Indii po Etiopię nad stu dwudziestu siedmiu prowincjami, 2 w owych dniach, gdy król Aswerus zasiadał na swym królewskim tronie na zamku w Suzie, 3 w trzecim roku swego panowania wyprawił on u siebie ucztę dla wszystkich swoich książąt i sług, dla wojska Persji i Medii, dla dostojników i książąt prowincji, 4 podczas której przez wiele dni, przez dni sto osiemdziesiąt, pokazywał bogactwo swego chwalebnego królestwa oraz to, co przysparza szacunku i piękna jego wielkości. 5 A kiedy się dopełniły te dni, król wyprawił siedmiodniową ucztę dla całego ludu, który się znajdował na zamku w Suzie, zarówno dla wielkich, jak i małych, na dziedzińcu ogrodu pałacu królewskiego. 6 Były tkaniny lniane, delikatne tkaniny bawełniane i błękitne, umocowane sznurami z delikatnego materiału, i barwiona czerwonawą purpurą wełna w srebrnych pierścieniach i na kolumnach z marmuru, łoża ze złota i srebra na posadzce z porfiru i marmuru, i masy perłowej, i czarnego marmuru.

7 I podawano do picia wino w złotych naczyniach; naczynia zaś różniły się jedne od drugich, a wino królewskie było w wielkiej ilości, stosownie do zasobów króla. 8 Co się tyczy wyznaczonego przez prawo czasu picia, nikt nie przymuszał, takie bowiem zarządzenie król wydał wszystkim wielkim swego domu, aby postępowano zgodnie z upodobaniem wszystkich i każdego z osobna.

9 Także królowa Waszti wyprawiła w domu królewskim, należącym do króla Aswerusa, ucztę dla niewiast.

10 Siódmego dnia, gdy pod wpływem wina serce króla było w wesołym nastroju, rzekł on do Mehumana, Bizzety, Charbony, Bigty i Abagty, Zetara i Karkasa, siedmiu dworzan usługujących osobie króla Aswerusa, 11 aby przed oblicze króla przyprowadzono królową Waszti w królewskim nakryciu głowy, żeby pokazać jej urodę ludom i książętom, odznaczała się ona bowiem pięknym wyglądem. 12 Jednakże królowa Waszti odmawiała przybycia na słowo króla przekazane przez dworzan. Wtedy król wielce się oburzył i rozpaliła się w nim złość.

13 I rzekł król do mędrców obeznanych z czasami (w ten sposób bowiem sprawa króla docierała do wszystkich biegłych w prawie i sprawach sądowych, 14 a najbliższymi mu byli Karszena, Szetar, Admata, Tarszisz, Meres, Marsena i Memuchan, siedmiu książąt Persji i Medii, którzy mieli dostęp do króla i którzy zasiadali jako pierwsi w królestwie): 15 „Jak według prawa należy postąpić z królową Waszti, skoro nie zastosowała się do tego, co król Aswerus powiedział za pośrednictwem dworzan?”

16 Na to Memuchan rzekł wobec króla i książąt: „Królowa Waszti postąpiła źle nie przeciw samemu królowi, lecz przeciw wszystkim książętom i przeciw wszystkim ludom, które są we wszystkich prowincjach króla Aswerusa. 17 Sprawa królowej rozniesie się bowiem wśród wszystkich żon, tak iż we własnych oczach wzgardzą swymi właścicielami, mówiąc: ‚Król Aswerus polecił przyprowadzić przed swe oblicze królową Waszti, a ona nie przyszła’. 18 I tego dnia księżniczki Persji i Medii, które usłyszały o sprawie królowej, będą to mówić wszystkim książętom króla, i będzie mnóstwo pogardy i oburzenia. 19 Jeżeli królowi wydaje się to dobre, niech wyjdzie od jego osoby słowo królewskie i niechaj zostanie zapisane wśród praw Persji i Medii, aby nie wygasło, że Waszti nie wolno przyjść przed króla Aswerusa; jej królewską godność zaś niechaj król odda jej towarzyszce, niewieście lepszej niż ona. 20 I to postanowienie, które król podejmie, niech będzie słyszane w całym państwie (wszak jest ono ogromne), a wszystkie żony okazywać będą szacunek swym właścicielom, zarówno wielkim, jak i małym”.

21 I rzecz ta znalazła uznanie w oczach króla oraz książąt, i król postąpił według słowa Memuchana. 22 Posłał więc spisane dokumenty do wszystkich prowincji królewskich, do każdej prowincji w jej własnym sposobie pisania i do każdego ludu w jego własnym języku, aby każdy mąż był jak książę w swoim domu i mówił językiem swojego ludu.