Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Pamiętaj więc o swoim Wspaniałym Stwórcy w dniach swego wieku młodzieńczego, zanim zaczną nadchodzić dni nieszczęsne, czyli przyjdą lata, gdy powiesz: „Nie mam w nich upodobania”; 2 zanim ściemnieją słońce i światło, i księżyc, i gwiazdy, a powrócą chmury, potem zaś ulewa; 3 w dniu, gdy drżą stróże domu i uginają się mężowie pełni energii życiowej, i przestają pracować niewiasty mielące, gdyż ich ubyło, a wyglądające przez okna stwierdzają, że jest ciemno; 4 i zamknęły się drzwi na ulicę, gdy cichnie odgłos mielącego młyna, a człowiek wstaje na głos ptaka i wszystkie córki pieśni wydają cichy głos. 5 Ponadto lękają się już tego, co wysokie, a na drodze są trwogi. I okrywa się kwieciem drzewo migdałowe, i wlecze się konik polny, i pękają kapary, gdyż człowiek idzie do swego długotrwałego domu, po ulicy zaś chodzą płaczący; 6 zanim zostanie usunięty srebrny sznur i rozbije się złota czasza, i stłucze się dzban u źródła, i roztrzaska się koło do czerpania wody z cysterny. 7 Wtedy proch wraca do ziemi, tak jak był, duch zaś wraca do prawdziwego Boga, który go dał.

8 „Największa marność!” — rzekł zgromadzający. „Wszystko jest marnością”.

9 A prócz tego, że zgromadzający stał się mądry, nieustannie też uczył lud wiedzy, a także przemyśliwał i starannie badał, by zestawić wiele przysłów. 10 Zgromadzający starał się znaleźć miłe słowa i napisać właściwe słowa prawdy.

11 Słowa mędrców są jak ościenie, a do wbitych gwoździ podobni są ci, którzy się zajmują zbiorami wypowiedzi; dał je jeden pasterz. 12 Jeśli chodzi o cokolwiek oprócz nich, mój synu, usłuchaj przestrogi: Sporządzaniu wielu ksiąg nie ma końca, a nadmierne oddawanie się im męczy ciało.

13 Konkluzja sprawy, po wysłuchaniu wszystkiego, jest następująca: Bój się prawdziwego Boga i przestrzegaj jego przykazań. Na tym bowiem polega cała powinność człowieka. 14 Bo prawdziwy Bóg podda wszelki uczynek osądzeniu w związku z każdą ukrytą rzeczą, czy to dobrą, czy złą.