Pieśń nad Pieśniami 3:1-11
1 „Nocami na swym łożu szukałam tego, którego umiłowała moja dusza. Szukałam go, lecz nie znalazłam. 2 Pozwólcie mi wstać i obejść miasto; na ulicach i placach będę szukać tego, którego umiłowała moja dusza. Szukałam go, lecz go nie znalazłam. 3 Napotkali mnie strażnicy obchodzący miasto: ‚Czy widzieliście tego, którego umiłowała moja dusza?’ 4 Ledwie od nich odeszłam, znalazłam tego, którego umiłowała moja dusza. Uchwyciłam się go i nie puszczę, dopóki go nie wprowadzę do domu mojej matki i do wewnętrznej izby tej, która mnie nosiła w łonie. 5 Zaprzysięgłam was, córki jerozolimskie, na gazele albo na łanie polne, żebyście nie próbowały obudzić lub wzniecić we mnie miłości, dopóki nie będzie do tego skłonna”.
6 „Cóż to wyłania się od strony pustkowia niczym słupy dymu, pachnąc mirrą i wonną żywicą, wszelkim wonnym pudrem, który jest od kupca?”
7 „Oto jego łoże, Salomona. Wokół niego sześćdziesięciu mocarzy — spośród mocarzy Izraela — 8 z których każdy posiada miecz, jest zaprawiony do boju, każdy z mieczem na udzie z powodu tego, co grozi nocami”.
9 „To lektyka, którą król Salomon uczynił sobie z drzew Libanu. 10 Jej słupy uczynił ze srebra, jej podpory ze złota. Jej siedzenie jest z wełny barwionej czerwonawą purpurą, a jej wnętrze urządzone z miłością przez córki jerozolimskie”.
11 „Wyjdźcie i popatrzcie, córki Syjonu, na króla Salomona w wieńcu, który dla niego uplotła jego matka w dniu jego zaślubin i w dniu radości jego serca”.
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata
