Pieśń nad Pieśniami 2:1-17
1 „Jestem zwykłym szafranem z nadbrzeżnej równiny, lilią z nizin”.
2 „Jak lilia wśród ciernistych chwastów, tak moja towarzyszka pomiędzy córkami”.
3 „Jak jabłoń wśród drzew leśnych, tak mój miły pomiędzy synami. Namiętnie zapragnęłam jego cienia i tam usiadłam, a owoc jego jest słodki dla mego podniebienia. 4 Wprowadził mnie do domu wina, a jego sztandarem nade mną była miłość. 5 Pokrzepcie mnie plackami rodzynkowymi, posilcie mnie jabłkami, bo jestem chora z miłości. 6 Lewica jego jest pod moją głową, a jego prawica mnie obejmuje. 7 Zaprzysięgłam was, córki jerozolimskie, na gazele albo na łanie polne, żebyście nie próbowały obudzić lub wzniecić we mnie miłości, dopóki nie będzie do tego skłonna.
8 „Odgłos mojego miłego! Oto nadchodzi, wspina się po górach, skacze po wzgórzach. 9 Miły mój przypomina gazelę lub młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okna, zagląda przez kratki. 10 Miły mój odezwał się i rzekł do mnie: ‚Wstań, moja towarzyszko, moja piękna, i pójdź. 11 Bo oto minęła pora deszczowa, skończyła się ulewa, przeszła. 12 Ukazało się kwiecie na ziemi, nastał czas przycinania winorośli i słychać w naszej krainie głos turkawki. 13 A drzewo figowe dało dojrzały kolor swoim wczesnym figom; i kwitną winorośle, wydają swój zapach. Wstań, chodź, moja towarzyszko, moja piękna, i pójdź. 14 Gołębico moja w rozpadlinach skały, w kryjówce stromej drogi, pokaż mi swą postać, daj mi usłyszeć twój głos, gdyż twój głos jest przyjemny, a twoja postać pełna wdzięku’ ”.
15 „Połapcie nam lisy, małe liski, które wyrządzają szkody w winnicach, gdyż nasze winnice są w kwieciu”.
16 „Mój miły jest mój, a ja jestem jego. Pasie on wśród lilii. 17 Zanim nadejdzie powiew dnia i umkną cienie, zawróć, mój miły; bądź podobny do gazeli lub młodych jeleni na górach rozłąki.
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata
