Strona główna Wierzenia Przyszłość Zdrowie Nowości Kontakt Publikacje Języki

Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

2 Samuela 24:1-25

1 I znowu gniew Jehowy rozpalił się przeciwko Izraelowi, gdy ktoś pobudził przeciw nim Dawida, mówiąc: „Idź, policz Izraela i Judę”. 2 Rzekł więc król do Joaba oraz do dowódcy wojsk, który z nim był: „Przejdź, proszę, przez wszystkie plemiona Izraela, od Dan aż po Beer-Szebę, i spiszcie lud, a będę znał liczbę ludu”. 3 Lecz Joab powiedział do króla: „Oby Jehowa, twój Bóg, dodał do ludu sto razy tyle, ile ich jest, dopóki to widzą oczy mojego pana, króla. Ale dlaczego mój pan, król, upodobał sobie tę rzecz?”

4 W końcu słowo króla wzięło górę nad Joabem i dowódcami wojsk. Toteż Joab i dowódcy wojsk wyszli sprzed króla, by spisać lud izraelski. 5 Potem przeprawili się przez Jordan i rozłożyli się obozem w Aroerze, po prawej stronie miasta, które jest w środku doliny potoku, w kierunku Gadytów, i poszli do Jazeru. 6 Następnie weszli do Gileadu i ziemi Tachtim-Chodszi, i dalej do Dan-Jaan, i skręcili do Sydonu. 7 Potem przybyli do twierdzy Tyr i do wszystkich miast Chiwwitów i Kananejczyków, i na koniec przybyli do Negebu judzkiego, w pobliżu Beer-Szeby. 8 Tak obeszli całą tę ziemię i przybyli do Jerozolimy po upływie dziewięciu miesięcy i dwudziestu dni. 9 Następnie Joab podał królowi liczbę spisanej ludności; i w Izraelu było ogółem osiemset tysięcy dzielnych mężczyzn dobywających miecza, a mężów judzkich było pięćset tysięcy mężczyzn.

10 A serce Dawida zaczęło go smagać, gdy już tak policzył lud. Rzekł więc Dawid do Jehowy: „Bardzo zgrzeszyłem tym, co uczyniłem. A teraz, Jehowo, proszę, niech przeminie wina twego sługi; postąpiłem bowiem bardzo głupio”. 11 Gdy Dawid rano wstał, do proroka Gada, który był wizjonerem Dawida, doszło słowo Jehowy, mówiące: 12 „Idź i powiedz Dawidowi: ‚Oto, co rzekł Jehowa: „Wkładam na ciebie trzy rzeczy. Wybierz sobie jedną z nich, żebym ci ją uczynił” ’ ”. 13 Toteż Gad przyszedł do Dawida i rzekł do niego: „Czy ma przyjść na ciebie siedem lat klęski głodu w twojej ziemi czy też trzy miesiące uciekania przed twoimi wrogami, którzy by cię ścigali, czy raczej trzy dni zarazy w twojej ziemi? Przeto wiedz i zobacz, co mam odpowiedzieć Temu, który mnie posłał”. 14 A Dawid rzekł do Gada: „To dla mnie wielka udręka. Niechbyśmy, proszę, wpadli w rękę Jehowy, gdyż liczne są jego zmiłowania; lecz niech nie wpadnę w rękę człowieka”.

15 Wtedy Jehowa spowodował w Izraelu zarazę trwającą od rana aż do wyznaczonego czasu, tak iż z ludu od Dan aż do Beer-Szeby umarło siedemdziesiąt tysięcy osób. 16 I anioł trzymał rękę wyciągniętą w kierunku Jerozolimy, by ją pustoszyć; lecz Jehowa począł żałować tego nieszczęścia i rzekł do anioła, który siał spustoszenie pośród ludu: „Dosyć! Opuść teraz swą rękę”. A anioł Jehowy był w pobliżu klepiska Arawny Jebusyty.

17 I rzekł Dawid do Jehowy, gdy zobaczył anioła zabijającego lud, i powiedział: „Oto ja zgrzeszyłem i to ja popełniłem zło; lecz te owce — cóż one uczyniły? Proszę, niech twoja ręka spadnie na mnie i na dom mego ojca”.

18 Później Gad przyszedł do Dawida w owym dniu i powiedział do niego: „Wejdź na górę, wznieś Jehowie ołtarz na klepisku Arawny Jebusyty”. 19 I Dawid poszedł zgodnie ze słowem Gada, zgodnie z tym, co Jehowa nakazał. 20 Gdy Arawna spojrzał w dół i zobaczył króla oraz jego sług zbliżających się do niego, Arawna od razu wyszedł i pokłonił się królowi twarzą do ziemi. 21 Potem Arawna rzekł: „Czemuż to mój pan, król, przyszedł do swego sługi?” Dawid odrzekł: „Żeby kupić od ciebie klepisko i zbudować na nim ołtarz dla Jehowy, by została powstrzymana plaga spadająca na lud”. 22 Lecz Arawna rzekł do Dawida: „Niech mój pan, król, weźmie je i ofiaruje to, co dobre w jego oczach. Oto bydło na całopalenie i sanie młockarskie oraz uprząż dla bydła — na drewno. 23 Wszystko, królu, Arawna daje królowi”. I Arawna jeszcze powiedział do króla: „Oby Jehowa, twój Bóg, miał w tobie upodobanie”.

24 Jednakże król powiedział do Arawny: „Ależ nie; raczej kupię je od ciebie za określoną cenę; i nie będę składał Jehowie, memu Bogu, ofiar całopalnych bez poniesienia kosztów”. Toteż Dawid kupił klepisko i bydło za pięćdziesiąt srebrnych sykli. 25 I Dawid zbudował tam ołtarz dla Jehowy, i złożył ofiary całopalne oraz ofiary współuczestnictwa, a Jehowa dał się uprosić za tę ziemię, tak iż została powstrzymana plaga spadająca na Izraela.