Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Salomon, syn Dawida, umacniał się w swej władzy królewskiej, a Jehowa, jego Bóg, był z nim i czynił go niezrównanie wielkim.

2 I Salomon wyrzekł słowo do całego Izraela, do dowódców tysięcy i setek oraz do sędziów i do wszystkich naczelników całego Izraela, do głów domów patriarchalnych. 3 Następnie Salomon, a z nim cały zbór, udał się na wyżynę, która była w Gibeonie; tam bowiem znajdował się namiot spotkania prawdziwego Boga, wykonany na pustkowiu przez Mojżesza, sługę Jehowy. 4 Lecz wcześniej Arkę prawdziwego Boga Dawid sprowadził z Kiriat-Jearim na miejsce, które Dawid dla niej przygotował, gdyż rozbił dla niej namiot w Jerozolimie. 5 A przed przybytkiem Jehowy umieszczono miedziany ołtarz, który wykonał Becalel, syn Uriego, syna Chura; i Salomon oraz zbór jak zwykle zwracali się do niego. 6 Następnie Salomon złożył tam przed Jehową dary ofiarne na miedzianym ołtarzu należącym do namiotu spotkania i złożył na nim tysiąc całopaleń.

7 Owej nocy Salomonowi ukazał się Bóg i rzekł do niego: „Proś! Co mam ci dać?” 8 Na to Salomon powiedział do Boga: „To ty okazałeś wielką lojalną życzliwość Dawidowi, mojemu ojcu, i uczyniłeś mnie królem w jego miejsce. 9 Teraz, Jehowo Boże, niechaj się okaże wiarogodna twoja obietnica dotycząca Dawida, mojego ojca, ty bowiem uczyniłeś mnie królem nad ludem tak licznym, jak drobinki prochu ziemi. 10 Udziel mi więc mądrości i wiedzy, żebym mógł wychodzić przed ten lud i żebym mógł wchodzić, bo któż potrafiłby sądzić ten wielki lud twój?”

11 Wówczas Bóg rzekł do Salomona: „Ponieważ właśnie to stało się bliskie twemu sercu, a nie poprosiłeś o majątek, bogactwo i szacunek albo o duszę tych, którzy cię nienawidzą, ani nawet nie prosiłeś o liczne dni, lecz prosisz dla siebie o mądrość i wiedzę, żebyś mógł sądzić mój lud, nad którym uczyniłem cię królem, 12 dana ci zostaje mądrość i wiedza; dam ci też majątek i bogactwo, i szacunek, jakich nie mieli królowie, którzy byli przed tobą, i jakich nie będzie miał nikt po tobie”.

13 Przyszedł więc Salomon do Jerozolimy z wyżyny znajdującej się w Gibeonie, sprzed namiotu spotkania, i dalej panował nad Izraelem. 14 I Salomon gromadził rydwany i rumaki, tak iż w końcu miał tysiąc czterysta rydwanów oraz dwanaście tysięcy rumaków; i trzymał je w miastach rydwanów, jak również blisko króla koło Jerozolimy. 15 I sprawił król, że srebro i złoto było w Jerozolimie jak kamienie, a drewno cedrowe było jak sykomory w Szefeli — ze względu na wielką ilość. 16 A konie, które miał Salomon, sprowadzano z Egiptu i grono kupców królewskich brało stado koni za określoną cenę. 17 Zazwyczaj sprowadzali i wywozili z Egiptu rydwan za sześćset srebrników, a konia za sto pięćdziesiąt; i tak było w wypadku wszystkich królów Hetytów i królów Syrii. Dokonywali wywozu za ich pośrednictwem.