Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Sami oczywiście wiecie, bracia, że nasza wizyta u was nie była bezowocna, 2 lecz gdy najpierw w Filippi ucierpieliśmy i zostaliśmy zuchwale potraktowani (jak to wam zresztą wiadomo), wówczas dzięki naszemu Bogu zdobyliśmy się na śmiałość, by z wielkim zmaganiem opowiedzieć wam dobrą nowinę Bożą. 3 Albowiem usilna zachęta, której udzielamy, nie wynika z błędu czy z nieczystości ani nie ma w niej podstępu, 4 lecz jak po wypróbowaniu zostaliśmy przez Boga uznani za godnych powierzenia nam dobrej nowiny, tak też mówimy — jako starający się podobać nie ludziom, lecz Bogu, który sprawdza nasze serca.

5 Przecież nigdy nie wystąpiliśmy ze schlebiającą mową (jak to zresztą wiecie) ani z fałszywym obliczem, powodowani zachłannością — Bóg świadkiem! 6 Nie szukaliśmy też chwały od ludzi: ani od was, ani od innych, chociaż jako apostołowie Chrystusa moglibyśmy być kosztownym brzemieniem. 7 Przeciwnie, staliśmy się pośród was delikatni jak karmiąca matka, gdy pielęgnuje swe dzieci. 8 Darząc was zatem tkliwym uczuciem, radzi byliśmy przekazać wam nie tylko dobrą nowinę Bożą, lecz także nasze dusze, ponieważ staliście się nam umiłowani.

9 Z pewnością, bracia, zachowujecie w pamięci nasz trud i mozół. Albowiem pracując nocą i dniem, żeby na nikogo z was nie wkładać kosztownego brzemienia, głosiliśmy wam dobrą nowinę Bożą. 10 Jesteście świadkami, i Bóg też, jak lojalni i prawi, i nienaganni okazaliśmy się wobec was, wierzących. 11 Toteż dobrze wiecie, że jak ojciec postępuje ze swymi dziećmi, tak każdego z was usilnie zachęcaliśmy i pocieszaliśmy, i składaliśmy wam świadectwo, 12 abyście dalej chodzili w sposób godny Boga, który was powołuje do swego królestwa i chwały.

13 I właśnie dlatego nieustannie dziękujemy Bogu, bo gdy przyjęliście słowo Boże, któreście od nas słyszeli, przyjęliście je nie jako słowo ludzi, lecz — jak jest naprawdę — jako słowo Boga, które też działa w was, wierzących. 14 Albowiem staliście się, bracia, naśladowcami zborów Bożych, które są w Judei w jedności z Chrystusem Jezusem, ponieważ wy też zaczęliście cierpieć z rąk własnych rodaków to samo, co i one cierpią z rąk Żydów, 15 którzy zabili nawet Pana Jezusa oraz proroków, a i nas prześladowali. Ponadto nie podobają się Bogu i występują przeciwko dobru wszystkich ludzi, 16 gdyż próbują nas powstrzymać od mówienia do ludzi z narodów — żeby ci mogli zostać wybawieni; w rezultacie stale dopełniają miary swych grzechów. Ale w końcu przyszedł na nich jego srogi gniew.

17 My zaś, bracia, kiedy byliśmy was tylko przez krótki czas pozbawieni — co do osoby, nie serca — z wielkim pragnieniem daleko bardziej niż zwykle staraliśmy się ujrzeć wasze oblicza. 18 Dlatego chcieliśmy do was przyjść — tak, ja, Paweł, raz i drugi — ale Szatan przeciął nam drogę. 19 Bo co jest naszą nadzieją lub radością, lub koroną radosnego uniesienia — czyż w istocie nie wy? — przed naszym Panem, Jezusem, podczas jego obecności? 20 Wy zaiste jesteście naszą chwałą i radością.