Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Był w Ramataim-Cofim, w górzystym regionie Efraima, pewien mąż imieniem Elkana, syn Jerochama, syna Elihu, syna Tochu, syna Cufa, Efraimita. 2 A miał dwie żony: jedną imieniem Anna, drugą zaś imieniem Peninna. I Peninna miała dzieci, natomiast Anna była bezdzietna. 3 I mąż ów co roku wyruszał ze swego miasta, by w Szilo paść na twarz i złożyć ofiarę Jehowie Zastępów. A tam kapłanami Jehowy byli dwaj synowie Helego: Chofni i Pinechas.

4 I nadszedł dzień, gdy Elkana składał ofiarę; i dał porcje Peninnie, swej żonie, oraz wszystkim jej synom i córkom, 5 lecz Annie dał jedną porcję. Jednakże to Annę kochał, Jehowa zaś zamknął jej łono. 6 A jej rywalka bardzo jej dokuczała, by ją wytrącać z równowagi, jako że Jehowa zamknął jej łono. 7 Postępowała tak co roku, ilekroć ona udawała się do domu Jehowy. I tak jej dokuczała, toteż ona płakała i nie jadła. 8 A Elkana, jej mąż, odezwał się do niej: „Anno, czemu płaczesz i czemu nie jesz, i czemu się trapi twe serce? Czyż nie jestem dla ciebie lepszy niż dziesięciu synów?”

9 Gdy już się najedli i napili w Szilo, Anna wstała, a tymczasem kapłan Heli siedział na krześle przy odrzwiach świątyni Jehowy. 10 Ona zaś z goryczą w duszy zaczęła się modlić do Jehowy i bardzo płakać. 11 I złożyła ślub, mówiąc: „Jehowo Zastępów, jeśli rzeczywiście spojrzysz na uciśnienie swej niewolnicy i wspomnisz na mnie, i nie zapomnisz swej niewolnicy, i dasz swej niewolnicy męskiego potomka, to ja oddam go Jehowie na wszystkie dni jego życia, a brzytwa nie tknie jego głowy”.

12 A gdy tak się długo modliła przed Jehową, Heli obserwował jej usta. 13 Anna zaś mówiła w swoim sercu; tylko jej wargi drżały, a głosu nie było słychać. Ale Heli brał ją za pijaną. 14 Rzekł więc do niej Heli: „Dokąd będziesz się zachowywać jak pijana? Odsuń od siebie wino”. 15 Anna odrzekła, mówiąc: „Nie, mój panie! Jestem niewiastą wielce uciśnioną na duchu; ani wina, ani odurzającego napoju nie piłam, lecz wylewam swą duszę przed Jehową. 16 Nie czyń ze swej niewolnicy niewiasty nic niewartej, bo to z nadmiaru zmartwienia i zgryzoty mówiłam aż dotąd”. 17 Wtedy Heli odpowiedział, mówiąc: „Idź w pokoju i oby Bóg Izraela przychylił się do twej gorącej prośby, z którą się do niego zwróciłaś”. 18 Na to rzekła: „Niech twa służebnica znajdzie łaskę w twoich oczach”. I potem ta niewiasta poszła, i jadła, a jej twarz już więcej nie była zatroskana.

19 Wstawszy wcześnie rano, padli na twarze przed Jehową, po czym wrócili i weszli do swego domu w Ramie. Elkana współżył ze swą żoną Anną i Jehowa na nią wspomniał. 20 A gdy minął rok, Anna stała się brzemienna i urodziła syna, i nadała mu imię Samuel, bo mówiła: „Wyprosiłam go u Jehowy”.

21 Po pewnym czasie ów mąż, Elkana, wraz ze wszystkimi swoimi domownikami poszedł złożyć Jehowie doroczną ofiarę oraz swój ślubowany dar ofiarny. 22 Anna zaś nie wyruszyła, powiedziała bowiem do swego męża: „Gdy tylko chłopiec zostanie odstawiony od piersi, zaprowadzę go i stawi się przed obliczem Jehowy, i zamieszka tam po czas niezmierzony”. 23 Na to Elkana, jej mąż, rzekł do niej: „Czyń, co dobre w twych oczach. Pozostań w domu, aż go odstawisz od piersi. Oby tylko Jehowa spełnił swoje słowo”. Toteż owa niewiasta pozostała w domu i karmiła swego syna aż do czasu odstawienia go od piersi.

24 A gdy tylko odstawiła go od piersi, zabrała go ze sobą — jak również trzyletniego byka i jedną efę mąki oraz wielki dzban wina — i weszła do domu Jehowy w Szilo. Chłopiec zaś był z nią. 25 Potem zarżnęli byka, a chłopca przyprowadzili do Helego. 26 Wtedy rzekła: „Wybacz, mój panie! Na życie twej duszy, mój panie, ja jestem tą kobietą, która stała przy tobie na tym miejscu, by się modlić do Jehowy. 27 To o tego chłopca się modliłam, żeby Jehowa spełnił moją gorącą prośbę, z którą się do niego zwracałam. 28 A ja użyczam go Jehowie. Przez wszystkie swoje dni będzie tym, który został wyproszony dla Jehowy”.

A on pokłonił się tam Jehowie.