Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 A oto, co się stało po tych wydarzeniach: Do Nabota Jizreelity należała pewna winnica, która znajdowała się w Jizreel obok pałacu Achaba, króla Samarii. 2 Achab zwrócił się więc do Nabota, mówiąc: „Dajże mi swą winnicę, żeby mi służyła za ogród warzywny, bo jest blisko mego domu; a ja dam ci za nią winnicę lepszą niż ta. Albo — jeśli to jest dobre w twoich oczach — dam ci pieniądze stosownie do jej ceny”. 3 Ale Nabot powiedział Achabowi: „Jest dla mnie nie do pomyślenia, z punktu widzenia Jehowy, żebym ci miał dać dziedziczną własność moich praojców”. 4 Toteż Achab przyszedł do swego domu posępny i przygnębiony z powodu słowa, które do niego wyrzekł Nabot Jizreelita, gdy mu powiedział: „Nie dam ci dziedzicznej własności moich praojców”. Potem położył się na swym łożu i odwrócił twarz, i nie jadł chleba.

5 W końcu przyszła do niego Jezebel, jego żona, i rzekła doń: „Czemu twój duch jest smutny i nie jesz chleba?” 6 Wówczas jej powiedział: „Ponieważ zwróciłem się do Nabota Jizreelity i rzekłem do niego: ‚Dajże mi za pieniądze swoją winnicę. Albo — jeśli wolisz — dam ci za nią inną winnicę’. Lecz on powiedział: ‚Nie dam ci mojej winnicy’ ”. 7 Wtedy Jezebel, jego żona, rzekła do niego: „Czy to ty sprawujesz teraz władzę królewską nad Izraelem? Wstań, jedz chleb i niech się twe serce weseli. Ja sama dam ci winnicę Nabota Jizreelity”. 8 Napisała więc listy w imieniu Achaba i opieczętowawszy je jego pieczęcią, wysłała te listy do starszych oraz dostojników, którzy w jego mieście mieszkali z Nabotem. 9 A w listach tych napisała, co następuje: „Ogłoście post i każcie Nabotowi usiąść na czele ludu. 10 I posadźcie przed nim dwóch ludzi, nicponi, a oni niech świadczą przeciwko niemu, mówiąc: ‚Przekląłeś Boga i króla!’ I wyprowadźcie go, i ukamienujcie, by umarł”.

11 Toteż mężowie z jego miasta, starsi i dostojnicy mieszkający w jego mieście, uczynili tak, jak im posłała Jezebel, tak, jak było napisane w listach, które do nich posłała. 12 Ogłosili post i posadzili Nabota na czele ludu. 13 Wówczas przyszło dwóch ludzi, nicponi, i usiadło przed nim; i owi ludzie, nicponie, zaczęli przed całym ludem świadczyć przeciwko niemu, czyli przeciw Nabotowi, mówiąc: „Nabot przeklął Boga i króla!” Potem wyprowadzono go na skraj miasta i ukamienowano go kamieniami, tak iż umarł. 14 Następnie posłali do Jezebel, mówiąc: „Nabot został ukamienowany, tak iż umarł”.

15 A gdy tylko Jezebel usłyszała, że Nabot został ukamienowany i umarł, Jezebel natychmiast rzekła do Achaba: „Wstań, weź w posiadanie winnicę Nabota Jizreelity, której nie chciał ci dać za pieniądze; bo Nabot już nie żyje, lecz umarł”. 16 A gdy tylko Achab usłyszał, że Nabot umarł, Achab od razu wstał i zszedł do winnicy Nabota Jizreelity, by ją wziąć w posiadanie.

17 A do Eliasza Tiszbity doszło słowo Jehowy, mówiące: 18 „Wstań, zejdź na spotkanie z Achabem, królem Izraela, który jest w Samarii. Przebywa on w winnicy Nabota, do której zszedł, by ją wziąć w posiadanie. 19 I powiesz do niego, mówiąc: ‚Oto, co powiedział Jehowa: „Czy zamordowałeś, a do tego wziąłeś w posiadanie?” ’ I powiesz do niego, mówiąc: ‚Oto, co powiedział Jehowa: „Na miejscu, w którym psy lizały krew Nabota, psy będą lizać twoją krew, właśnie twoją” ’ ”.

20 Achab zaś odezwał się do Eliasza: „Znalazłeś mnie, mój nieprzyjacielu?”, na co ten rzekł: „Znalazłem. ‚Ponieważ się zaprzedałeś, by czynić to, co złe w oczach Jehowy, 21 oto ja sprowadzam na ciebie nieszczęście; i dokładnie zamiotę po tobie, i zgładzę u Achaba każdego, kto oddaje mocz na mur, i bezradnego i nic niewartego w Izraelu. 22 I sprawię, że twój dom stanie się jak dom Jeroboama, syna Nebata, i jak dom Baaszy, syna Achijasza, za obrazę, której się dopuściłeś, a potem przywiodłeś Izraela do grzechu’. 23 Również o Jezebel rzekł Jehowa, mówiąc: ‚Psy pożrą Jezebel na polu w Jizreel. 24 Kto z krewnych Achaba umrze w mieście, tego pożrą psy, a kto umrze w polu, tego zjedzą ptaki niebios. 25 Nikt, bez wyjątku, nie był taki jak Achab, który się zaprzedał, by czynić to, co złe w oczach Jehowy, i którego podjudzała Jezebel, jego żona. 26 I postępował nader odrażająco, chodził bowiem za gnojowymi bożkami, na podobieństwo wszystkiego, co czynili Amoryci, których Jehowa wypędził przed synami Izraela’ ”.

27 A gdy tylko Achab usłyszał te słowa, rozdarł swe szaty oraz włożył na swe ciało wór; i pościł, i kładł się w worze, i chodził przygnębiony. 28 I do Eliasza Tiszbity doszło słowo Jehowy, mówiące: 29 „Czy widziałeś, jak Achab się ukorzył wobec mnie? Ponieważ się ukorzył wobec mnie, nie sprowadzę tego nieszczęścia za jego dni. Za dni jego syna sprowadzę nieszczęście na jego dom”.