Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Następnie król Dawid rzekł do całego zboru: „Salomon, mój syn, którego Bóg wybrał, jest młody i delikatny, dzieło zaś jest wielkie; bo zamek ten nie jest dla człowieka, lecz dla Jehowy Boga. 2 A ja stosownie do całej swej mocy przygotowałem na dom mojego Boga złoto na wyroby ze złota i srebro na wyroby ze srebra oraz miedź na wyroby z miedzi, żelazo na wyroby z żelaza i drzewo na wyroby z drewna; kamienie onyksowe oraz kamienie do osadzania na twardej zaprawie i kamyki mozaikowe, i wszelkiego rodzaju kamień drogocenny, i kamienie alabastrowe w wielkiej ilości. 3 A ponieważ mam upodobanie w domu mojego Boga, oto jest jeszcze moja szczególna własność, złoto i srebro; daję to na dom mojego Boga — dodatkowo i oprócz tego wszystkiego, co przygotowałem na ten święty dom: 4 trzy tysiące talentów złota, złota z Ofiru, i siedem tysięcy talentów rafinowanego srebra — na powleczenie ścian domów; 5 złota na wyroby ze złota i srebra na wyroby ze srebra oraz na wszystko, co jest wykonywane ręką rzemieślników. I kto dzisiaj jest gotów napełnić swą rękę darem dla Jehowy?”

6 I chętnie się zgłaszali książęta domów patriarchalnych oraz książęta plemion Izraela, jak również dowódcy tysięcy i setek, a także przełożeni nad sprawami króla. 7 Toteż dali na służbę związaną z domem prawdziwego Boga złoto wartości pięciu tysięcy talentów, jak również dziesięć tysięcy darejków oraz srebro wartości dziesięciu tysięcy talentów i miedź wartości osiemnastu tysięcy talentów, i żelazo wartości stu tysięcy talentów. 8 A u kogokolwiek znalazły się jakieś kamienie, dawano je do skarbu domu Jehowy pod opiekę Jechiela Gerszonity. 9 I lud rozradował się ze składania dobrowolnych darów ofiarnych, bo z całego serca składali Jehowie dobrowolne dary ofiarne; również król Dawid radował się wielką radością.

10 Następnie Dawid błogosławił Jehowę na oczach całego zboru i rzekł Dawid: „Bądź błogosławiony, Jehowo, Boże Izraela, naszego ojca, od czasu niezmierzonego aż po czas niezmierzony. 11 Twoja, Jehowo, jest wielkość i potęga, i piękno, i wspaniałość, i dostojeństwo; bo wszystko w niebiosach i na ziemi jest twoje. Twoje jest królestwo, Jehowo, i ty wznosisz się jako głowa ponad wszystkim. 12 Dzięki tobie jest bogactwo oraz chwała i ty panujesz nad wszystkim; w twojej ręce jest moc i potęga, w twojej też ręce jest możność uczynienia wielkim oraz udzielenia wszystkim siły. 13 A teraz, Boże nasz, dziękujemy ci i wysławiamy twoje wspaniałe imię.

14 „A przecież kimże jestem ja i czymże jest mój lud, byśmy dalej mieli możność składania takich dobrowolnych darów ofiarnych? Wszystko bowiem jest od ciebie i daliśmy ci z twojej własnej ręki. 15 Bo my przed twoim obliczem jesteśmy osiadłymi przybyszami, a także osiedleńcami, podobnie jak wszyscy nasi praojcowie. Dni nasze na ziemi są jak cień i nie ma żadnej nadziei. 16 Jehowo, nasz Boże, cała ta obfitość, którą przygotowaliśmy, by zbudować ci dom dla twego świętego imienia, pochodzi z twojej ręki i wszystko to należy do ciebie. 17 Ja zaś dobrze wiem, Boże mój, że ty badasz serce i masz upodobanie w moralnej nieskazitelności. I ja w prostolinijności swego serca ochoczo złożyłem wszystkie te rzeczy, a teraz z radością patrzę, jak twój lud, który się tu znajduje, ochoczo składa ci dary ofiarne. 18 Jehowo, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela, naszych praojców, racz zachować to po czas niezmierzony jako skłonność myśli serca twego ludu i skieruj ich serca ku sobie. 19 A Salomonowi, synowi mojemu, daj serce niepodzielne, by przestrzegał twoich przykazań, twoich świadectw oraz twoich przepisów i by wszystko wykonał, i by zbudował zamek, do czego poczyniłem przygotowania”.

20 I Dawid rzekł jeszcze do całego zboru: „Błogosławcie teraz Jehowę, waszego Boga”. I cały zbór błogosławił Jehowę, Boga ich praojców, i kłaniał się nisko, i padał na twarz przed Jehową i przed królem. 21 I składali Jehowie ofiary, i składali Jehowie całopalenia w dniu, który następował po owym dniu — tysiąc młodych byków, tysiąc baranów, tysiąc baranków oraz towarzyszące im ofiary płynne, bardzo wiele ofiar za całego Izraela. 22 I w owym dniu jedli i pili przed Jehową, wielce się radując; i po raz drugi uczynili królem Salomona, syna Dawida, i namaścili go Jehowie na wodza, a Cadoka na kapłana. 23 I zasiadł Salomon na tronie Jehowy jako król w miejsce Dawida, swego ojca, i powodziło mu się, a wszyscy Izraelici byli mu posłuszni. 24 Wszyscy zaś książęta oraz mocarze, jak również wszyscy synowie króla Dawida, podporządkowali się królowi Salomonowi. 25 A Jehowa na oczach całego Izraela czynił Salomona niezrównanie wielkim i obdarzył go takim królewskim dostojeństwem, jakie przed nim nie spoczęło na żadnym królu nad Izraelem.

26 Co się tyczy Dawida, syna Jessego, panował on nad całym Izraelem; 27 a dni jego panowania nad Izraelem było czterdzieści lat. W Hebronie panował siedem lat, w Jerozolimie zaś panował trzydzieści trzy lata. 28 I w końcu umarł w dobrej starości, syty dni, bogactwa i chwały; a w jego miejsce zaczął panować Salomon, jego syn. 29 Sprawy zaś króla Dawida, te pierwsze i te ostatnie, zostały opisane wśród słów Samuela, widzącego, i wśród słów Natana, proroka, i wśród słów Gada, wizjonera, 30 wraz z całym jego królowaniem i jego potęgą oraz czasami, jakie przeszły nad nim i nad Izraelem, i nad wszystkimi królestwami krain.