Officiële website van Jehovah’s Getuigen

Startpagina Beliefs Future Medical Topics Contact Publications Languages
Een jongen die moeite heeft met de regels van zijn ouders

Jonge mensen vragen . . .

Waarom zijn er zo veel regels?


„Ik werd er helemaal gek van dat ik ’s avonds zo vroeg thuis moest zijn! Ik kon het niet uitstaan als anderen later thuis mochten komen dan ik.”
— Allen.

„Het is een ramp als je mobiele gesprekken gecontroleerd worden. Ik vind dat ik als een klein kind behandeld word!”
— Elizabeth.


VIND jij dat er thuis veel te veel regels zijn? Ben je weleens in de verleiding gekomen het huis uit te sluipen of tegen je ouders te liegen over wat je gedaan hebt? Dan voel je je misschien net als een zeventienjarig meisje dat haar ouders overbezorgd noemt en dat zegt: ’Ik heb een beetje meer lucht nodig!’

Huisregels, zoals ze ook wel genoemd worden, zijn de gedragsregels die je ouders of verzorgers voor jou gesteld hebben. Dat zijn misschien regels in verband met huiswerk, karweitjes en hoe laat je thuis moet zijn, en misschien ook beperkingen aan het gebruik van de telefoon, de tv of de computer. Maar vaak gaat het er niet alleen om hoe je je thuis gedraagt, maar ook op school en wie je vrienden zijn.

Veel jongeren overtreden de regels van hun ouders regelmatig. In een onderzoek zei twee derde van de geïnterviewde tieners dat ze straf hadden gekregen omdat ze huisregels overtreden hadden, waarmee het de meest voorkomende reden voor straf was.

De meeste jongeren zullen toegeven dat er wel regels nodig zijn om een complete chaos te voorkomen. Maar als huisregels echt nodig zijn, waarom zijn ze dan soms zo irritant? En als je de regels van je ouders verstikkend vindt, hoe kun je er dan voor zorgen dat je wat meer ruimte krijgt?

’Ik ben geen klein kind meer!’

„Hoe kan ik mijn ouders duidelijk maken dat ik geen klein kind meer ben en dat ze me volwassen moeten laten worden?”, vraagt Emily (15). Heb jij je ook weleens zo gevoeld? Net als Emily erger je je misschien aan regels omdat je het gevoel hebt dat je behandeld wordt als een hulpeloze baby. Je ouders denken daar vast anders over. Waarschijnlijk vinden ze dat hun regels belangrijk zijn om je te beschermen en je voor te bereiden op de verantwoordelijkheden van het volwassen-zijn.

Zelfs als je wat vrijheid hebt, vind je misschien dat de regels bij jou thuis niet met je leeftijd meegegaan zijn. Dat kan vooral pijnlijk zijn als je het idee hebt dat je ouders minder streng zijn geweest voor je broers en zussen. Marcy zegt: „Ik ben zeventien, en ik moet heel vroeg thuis zijn. Ik krijg huisarrest voor alles wat ik verkeerd doe, maar toen mijn broer zo oud was als ik, hoefde hij helemaal niet vroeg thuis te zijn en kreeg hij nooit huisarrest.” Als Matthew terugdenkt aan zijn tienerjaren, zegt hij over zijn zusje en nichtjes: „Die meiden konden ongestraft de wildste dingen uitspoken!”

Geen regels?

Het is te begrijpen dat je ernaar verlangt onder de regels van je ouders uit te komen. Maar zou je zonder hun regels echt beter af zijn? Je kent vast jongeren van jouw leeftijd die zo laat thuis mogen komen als ze willen, die mogen dragen wat ze willen en die met hun vrienden overal en op ieder tijdstip naar toe mogen. Misschien zijn de ouders gewoon te druk om te zien wat hun kinderen doen. In ieder geval is deze manier van opvoeden geen succes gebleken (Spreuken 29:15). Dat er in de wereld zo weinig liefde is, komt vooral doordat er zo veel egoïstische mensen zijn, die vaak opgevoed zijn in een gezin zonder regels. — 2 Timotheüs 3:1-5.

Ooit zul je misschien anders gaan denken over een gezin zonder regels. Er is onderzoek gedaan onder jonge vrouwen die met weinig huisregels en weinig of geen toezicht van hun ouders zijn opgegroeid. Als ze terugkeken was niemand van hen er positief over dat ze zonder regels waren opgegroeid. Ze vonden juist dat het een bewijs was dat hun ouders geen belangstelling voor ze hadden of geen goede ouders waren geweest.

In plaats van jaloers te zijn op jongeren die mogen doen en laten wat ze willen, is het beter te proberen de regels van je ouders te zien als een bewijs van hun liefde en bezorgdheid voor je. Door redelijke beperkingen op te leggen, volgen ze Jehovah God na, die tegen zijn volk zegt: ’Ik zal je de weg wijzen die je moet gaan, je raad geven en je niet uit het oog verliezen.’ — Psalm 32:8, Groot Nieuws Bijbel.

Maar op dit moment lijken de regels misschien veel te streng. Als dat zo is, sta dan eens stil bij een paar praktische dingen die je kunt doen om je leven thuis wat leuker te maken.

Communiceren met resultaten

Een zoon in gesprek met zijn moeder

Probeer te begrijpen waarom je ouders zich zorgen maken

Of je nu meer vrijheid wilt of minder gefrustreerd wilt zijn over de beperkte vrijheid die je op dit moment hebt, het geheim is goed communiceren. ’Maar ik heb geprobeerd met mijn ouders te praten, en het helpt gewoon niet!’, zeggen sommigen misschien. Als je je zo voelt, vraag je dan af: kan ik beter leren communiceren? Communiceren is heel belangrijk om je te helpen 1) te krijgen wat je wilt of 2) beter te begrijpen waarom je iets niet mag. Als je dezelfde vrijheden wilt als volwassenen, is het alleen maar logisch dat je ook op een volwassen manier moet leren communiceren.

Als je een regel hebt overtreden

Komt dit je bekend voor? Je bent te laat thuisgekomen, je hebt een karweitje niet gedaan of je hebt te lang aan de telefoon gehangen. En nu vragen je ouders je om uitleg! Hoe kun je voorkomen dat de situatie nog erger wordt?

Wees eerlijk. Je ouders voor de gek proberen te houden zal je niet helpen; wees eerlijk en vertel de details (Spreuken 28:13). Een fakeverhaal kan al het vertrouwen dat je ouders in je hadden compleet ondermijnen. Probeer wat er gebeurd is niet goed te praten of minder erg te laten lijken. Bedenk altijd dat ’een zacht antwoord woede afkeert’. — Spreuken 15:1.

Bied je excuses aan. Het is netjes om te zeggen dat het je spijt dat ze zich zorgen hebben gemaakt, dat ze teleurgesteld zijn of dat je hun extra werk hebt bezorgd, en misschien valt je straf dan minder zwaar uit (1 Samuël 25:24). Maar je moet het wel echt menen.

Accepteer de consequenties. Je eerste reactie is misschien de straf aan te vechten, vooral als die niet eerlijk lijkt (Spreuken 20:3). Maar verantwoordelijkheid nemen voor wat je gedaan hebt, is een teken van volwassenheid (Galaten 6:7). Het is misschien het beste er gewoon aan te werken het vertrouwen van je ouders terug te winnen.


OM OVER NA TE DENKEN

Meer artikelen uit de „Jonge mensen vragen”-serie vind je op www.watchtower.org/ypo


Verschenen in de Ontwaakt!  van december 2006

Begin