BLOEDVRIJE GENEESKUNDE en CHIRURGIE
De groeiende vraag

Pioniers in de geneeskunde

OP DE leeftijd van 61 jaar kreeg José, een Belg uit het plaatsje Oupeye, te horen dat hij een levertransplantatie zou moeten ondergaan. „Het was de schok van mijn leven”, zegt hij. Nog maar veertig jaar geleden waren levertransplantaties ondenkbaar. Zelfs nog in de jaren ’70 bedroeg de overlevingskans slechts ongeveer dertig procent. Tegenwoordig zijn levertransplantaties echter een routinekwestie, met een veel grotere kans op succes.

Maar er is nog steeds een groot nadeel. Aangezien levertransplantaties vaak met veel bloedverlies gepaard gaan, dienen artsen tijdens de operatie gewoonlijk bloedtransfusies toe. Wegens zijn religieuze overtuiging wilde José geen bloed. Maar hij wilde wel de levertransplantatie. Onmogelijk? Sommigen denken dat misschien. Maar de leider van het chirurgisch team vond dat hij en zijn collega’s een goede kans hadden de operatie met succes zonder bloed te verrichten. En dat deden zij! Slechts 25 dagen na zijn operatie was José weer bij zijn vrouw en dochter thuis.*

Dankzij de bekwaamheid van mensen die door het tijdschrift Time „helden van de geneeskunde” worden genoemd, worden bloedvrije geneeskunde en chirurgie nu vaker toegepast dan ooit. Maar waarom is er zo’n vraag naar? Laten wij voor het antwoord daarop de roerige geschiedenis van bloedtransfusies eens onderzoeken.

* Jehovah’s Getuigen bezien orgaantransplantatie als iets wat aan het persoonlijke geweten wordt overgelaten.

Wereldwijd zijn er thans ruim 90.000 artsen die te kennen hebben gegeven dat zij bereid zijn Jehovah’s Getuigen zonder bloed te behandelen