Αποκατάσταση σε Ζωή

‘Ιδού! Κάμνω Νέα τα Πάντα’

Αν και θανατώθηκε από τους εχθρούς του, ο Γιος του Θεού δεν έχασε ποτέ το δικαίωμα της τέλειας ανθρώπινης ζωής, γιατί είχε κρατήσει ακεραιότητα στον Θεό. Αλλά, αφού ήταν νεκρός στον τάφο, πώς θα μπορούσε ο Ιησούς να χρησιμοποιήσει το πολύτιμο αυτό πράγμα, το δικαίωμα για ανθρώπινη ζωή, υπέρ του ανθρώπινου γένους; Εδώ ήταν που ο Ιεχωβά εκτέλεσε άλλο ένα θαύμα, το πρώτο στο είδος του. Την τρίτη ημέρα παραμονής του Ιησού στον τάφο, ο Ιεχωβά τον ανέστησε από το θάνατο ως ένα πνευματικό πλάσμα, αθάνατο. (Ρωμαίους 6:9· 1 Πέτρου 3:18) Για να στερεώσει την πίστη στην ανάσταση, ο Ιησούς υλοποιήθηκε με ανθρώπινα σώματα και εμφανίστηκε σε διάφορες περιπτώσεις, μια φορά σε 500 και περισσότερους από τους μαθητές του. Κανένας απ’ αυτούς, ούτε και ο απόστολος Παύλος ο οποίος αργότερα τυφλώθηκε από μια εμφάνιση του δοξασμένου Ιησού, δεν είχε λόγο να αμφισβητήσει το θαύμα της ανάστασής του.—1 Κορινθίους 15:3-8· Πράξεις 9:1-9.

Μετά από 40 μέρες ο αναστημένος Ιησούς αναλήφθηκε στην παρουσία του Θεού στους ουρανούς, για να παρουσιάσει εκεί την αξία της τέλειας ανθρώπινης θυσίας του σαν απαλλαγή για το ανθρώπινο γένος. «Αλλ’ αυτός αφού προσέφερε μίαν θυσίαν υπέρ αμαρτιών, εκάθησε διαπαντός εν δεξιά του Θεού, προσμένων του λοιπού εωσού τεθώσιν οι εχθροί αυτού υποπόδιον των ποδών αυτού». (Εβραίους 10:12, 13) Οι πρώτοι που ελευθερώνονται από αυτό το αντίλυτρο είναι ένα «μικρόν ποίμνιον» πιστών Χριστιανών οι οποίοι «είναι του Χριστού». (Λουκάς 12:32· 1 Κορινθίους 15:22, 23) Αυτοί είναι «ηγορασμένοι από της γης», και γι’ αυτό στην ανάσταση γίνονται πνευματικοί σύντροφοι του Χριστού στους ουρανούς. (Αποκάλυψις 14:1-5) Τι θα γίνουν όμως οι μεγάλες μάζες της ανθρωπότητας, που τώρα βρίσκονται νεκρές στους τάφους; ΄Οταν ήταν στη γη, ο Ιησούς είπε ότι ο Πατέρας του τού είχε δώσει εξουσία να κρίνει και να δίνει ζωή. Πρόσθεσε: «Μη θαυμάζετε τούτο· διότι έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού, και θέλουσιν εξέλθει . . . εις ανάστασιν». (Ιωάννης 5:26-29) Θα τους αποκαταστήσει σε ζωή στην Παραδεισιακή γη.

Σημειώστε τα λόγια του Ιησού, «Μη θαυμάζετε τούτο». Αλλά και πάλι, πώς μπορεί ένας που ήταν πολύ καιρό νεκρός να ελευθερωθεί από το θάνατο και να επαναφερθεί στη ζωή; Δεν έχει επιστρέψει το σώμα του στο χώμα; Μερικά από τα μόρια που αποτελούσαν εκείνο το σώμα μπορεί να έχουν αφομοιωθεί σε άλλα ζωντανά πράγματα, όπως για παράδειγμα φυτά και ζώα. Εντούτοις, ανάσταση δεν σημαίνει επανασύνθεση των ίδιων χημικών στοιχείων. Σημαίνει ότι ο Θεός αναδημιουργεί το ίδιο άτομο, με την ίδια προσωπικότητα. Κάνει ένα καινούργιο σώμα από τα στοιχεία της γης, και σ’ αυτό το σώμα βάζει τα ίδια χαρακτηριστικά, τις ίδιες διακριτικές ιδιότητες, την ίδια μνήμη, τον ίδιο τρόπο ζωής που είχε διαμορφώσει το άτομο ως τον καιρό του θανάτου του.

Πιθανόν κάποτε να κάηκε το σπίτι σας που αγαπούσατε πάρα πολύ. Εντούτοις, θα μπορούσατε πολύ εύκολα να χτίσετε το ίδιο σπίτι, γιατί όλες οι αγαπητές του λεπτομέρειες είναι πολύ καθαρές στη μνήμη σας. Ασφαλώς, λοιπόν, ο Θεός που είναι ο Πρωτουργός της μνήμης μπορεί να αναδημιουργήσει ανθρώπους τους οποίους κράτησε στη μνήμη του επειδή τους αγαπούσε. (Ησαΐας 64:8) Γι’ αυτό το λόγο η Γραφή χρησιμοποιεί την έκφραση «μνημεία». ΄Οταν έρθει ο ορισμένος καιρός του Θεού να επαναφέρει τους νεκρούς στη ζωή, θα εκτελέσει αυτό το θαύμα, ακριβώς όπως εκτέλεσε ένα θαύμα δημιουργώντας τον πρώτο άνθρωπο, μόνο που τώρα θα το εκτελέσει πολλές φορές.—Γένεσις 2:7· Πράξεις 24:15.

Ο Θεός θα επαναφέρει την ανθρωπότητα στη ζωή, με την προοπτική να μην πεθάνουν ποτέ ξανά στη γη. Πώς είναι όμως δυνατή η αιώνια ζωή πάνω στη γη; Είναι δυνατή και βέβαιη γιατί αυτό είναι το θέλημα και ο σκοπός του Θεού. (Ιωάννης 6:37-40· Ματθαίος 6:10) Ο μόνος λόγος για τον οποίο ο άνθρωπος πεθαίνει στη γη σήμερα είναι επειδή κληρονόμησε θάνατο από τον Αδάμ. Εντούτοις, όταν λάβουμε υπόψη την ατέλειωτη ποικιλία των θαυμαστών πραγμάτων της γης που επρόκειτο να απολαύσει ο άνθρωπος, το μικρό διάστημα της ζωής που είναι λιγότερο από εκατό χρόνια είναι πάρα πολύ σύντομο! Ο Θεός δίνοντας τη γη στα παιδιά των ανθρώπων, προόριζε τον άνθρωπο να ζει διαρκώς για να απολαμβάνει τα μεγαλεία της δημιουργίας Του, όχι μόνο για εκατό χρόνια, ούτε ακόμη για χίλια χρόνια, αλλά για πάντα!—Ψαλμός 115:16· 133:3.